Табораки аллоҳи азин ҷунбиши насими сабо

تبارک الله ازین جنبش نسیم صبا

Ки лутфи санъат ӯ аз куҷост тобкҷо !

که لطف صنعت او از کجاست تابکجا!

Шудаст сабзаи ҳамаи тани забони бшкри баҳор

شدست سبزه همه تن زبان بشکر بهار

Ки баҳртар байт аз хок бар гирифт ӯ ро

که بهر تر بیت از خاک بر گرفت او را

Басӯии дидау дили тӯҳфа ҳо фиристоданд

بسوی دیده و دل تحفه ها فرستادند

Мҷоҳзони табиат бадаст нашаву намо

مجاهزان طبیعت بدست نشو و نما

Кашид дасти сабои пои об дар занҷир

کشید دست صبا پای آب در زنجیر

Гирифт пушти замин рӯй лола дар дебо

گرفت پشت زمین روی لاله در دیبا

Бенем ҷуръа ки аз соғар ҳаво бикашед

بنیم جرعه که از ساغر هوا بکشید

Ниҳоди хоки ҳамаи рози хеш бар саҳро

نهاد خاک همه راز خویش بر صحرا

зи баси шукуфау насрину сабзаи пиндорӣ

ز بس شکوفه و نسرین و سبزه پنداری

Ки хўоки қобили акс сипеҳр шуд зи сафо

که خواک قابل عکس سپهر شد ز صفا

Бунафша ҳамчу шабасту чароғ ӯ лола

بنفشه همچو شبست و چراغ او لاله

Саман сипеда дамасту гули офтоби лФо

سمن سپیده دمست و گل آفتاب لفا

Басони пери мақдами шукуфаи андари пеш

بسان پیر مقدم شکوفه اندر پیش

Расед ва ӯро халқии ҷавонакони зқФо

رسید و او را خلقی جوانکان زقفا

Навой боридӣ зери чанг булбул шуд

نوای باربدی زیر چنگ بلبل شد

Чу сохт ноӣ гулӯи андалеби боанқо

چو ساخت نای گلو عندلیب باعنقا

Ба зоди мардӣ аз он срўрои баромади ном

به زاد مردی از آن سرورا برآمد نام

Ки бо тиҳии даст ӯ буд боло

که با تهی دست او بود بالا

Ъбортисти знҷму шаҷари шукуфау шох

عبارتیست زنجم و شجر شکوفه و شاخ

إшортисти бҷсму равони насиму гё

إشارتیست بجسم و روان نسیم و گیا

Расӣдани рамазон дар миёни фасли рабиъ

رسیدن رمضان در میان فصل ربیع

Русуми лаҳв ҳадар карду кори айши ҳбо

رسوم لهو هدر کرد و کار عیش هبا

Ҳаме бипечад бар хештани бришми соз

همی بپیچد بر خویشتن بریشم ساز

Ки ҳеҷ касро дар рӯза нест баргу наво

که هیچ کس را در روزه نیست برگ و نوا

Збси ҷафоҳо хӯн дар дили пиёлаи Фсрд

زبس جفاها خون در دل پیاله فسرد

Ки вақти гули ннмўдндши إлтФоти إсло

که وقت گل ننمودندش إلتفات إصلا

Кунун мғнӣ ва ҷангӣ кашида бинии саф

کنون مغنّی و جنگی کشیده بینی صف

Чу хоҷагони маъаттали бкнҷи масҷид ҳо

چو خواجگان معطّل بکنج مسجد ها

Биҷои ҳалқаи абрешимин бкФи тасбеҳ

بجای حلقۀ ابریشمین بکف تسبیح

Биҷои захмаи бадасташи дуои тмхисо

بجای زخمه بدستش دعای تمخیثا

Хамӯш аз он шуд бар бт ки аз тиҳии шикамӣ

خموش از آن شد بر بط که از تهی شکمی

Ҳаме наҷунбад набзаши зи заъф дар аъзо

همی نجنبد نبضش ز ضعف در اعضا

Нишаста чанги бзонў , фиканда сар дар пеш

نشسته چنگ بزانو، فکنده سر در پیش

Чу дар мақоми ташаҳҳуди мўсўсии бдъо

چو در مقام تشّهد موسوسی بدعا

Каромати рамазонгар на хрқ одат кард

کرامت رمضان گر نه خرق عادت کرد

Брғми анФи табиат маро бигӯ ки чаро

برغم انف طبیعت مرا بگو که چرا

Шудаст равғани қандили лолаи оби саҳоб

شدست روغن قندیل لاله آب سحاب

Чунонкии оташи шамъи шукуфаи боди сабо

چنانکه آتش شمع شکوفه باد صبا

Чанору сарви баровардаи дасту саф дар саф

چنار و سرو برآورده دست و صف در صف

Ҳаме кунанд бткбир кардани астқсо

همی کنند بتکبیر کردن استقصا

зи бас ки бар сршонобри дарҳамии борад

ز بس که بر سرشانابر درهمی بارد

Хаёл бастаам онрои намози истисқо

خیال بسته ام آنرا نماز استسقا

Чу гули зхор ҳама ҳамнишин ӯ то даст

چو گل زخار همه همنشین او تا دست

Агар мкошФ бошад шигифт нест маро

اگر مکاشف باشد شگفت نیست مرا

Бакори хеш фурӯ рафт наргис аз ҳайрат

بکار خویش فرو رفت نرگس از حیرت

Зхўоби ғифлати бедоряш чу дод қазо

زخواب غفلت بیداریش چو داد قضا

Кабӯди ҷомеъау рухсори зард , нилӯфар

کبود جامعه و رخسار زرد، نیلوفر

Баҳри намозӣ ғуслӣ баровард ъмдо

بهر نمازی غسلی برآورد عمدا

Шукуфаи шебати пари нур май наад бар хок

شکوفه شیبت پر نور می نهد بر خاک

Ки аз ҳавост ба перонаи срчнини расво

که از هواست به پیرانه سرچنین رسوا

Бурун фиканд збонрои зи тишнагии сӯсан

برون فکند زبانرا ز تشنگی سوسن

Аҷаби мадор ки ҳам рӯзааст ва ҳам гармо

عجب مدار که هم روزه است و هم گرما

Ҳазор дастон бар одат саҳар хонон

هزار دستان بر عادت سحر خوانان

Бенем шаби зи сар шох баркашид ово

بنیم شب ز سر شاخ برکشید آوا

Зшкли ғунчаи сабои сафарҳо кушояди боз

زشکل غنچه صبا سفرها گشاید باز

Чу андалеби зинда аз паии сҳўри сало

چو عندلیب زنده از پی سحور صلا

Ту дили сиёҳӣ лола бибин буқати чунин

تو دل سیاهی لاله ببین بوقت چنین

Ки як нафас накунад соғари шароби раҳо

که یک نفس نکند ساغر شراب رها

Магари бунафшаи бғибти забони бгрдонид

مگر بنفشه بغیبت زبان بگردانید

Ки чун дурӯғи з нон мекашад забони дарё

که چون دروغ ز نان می کشد زبان دریا

зи нави расидагӣ ар кул тҳткӣ мекард

ز نو رسیدگی ار کل تهتّکی میکرد

Бадаст кам умрӣ ёфт молшии бсзо

بدست کم عمری یافت مالشی بسزا

Вагар зи содаи дилии ғунча об гузид

و گر ز ساده دلی غنچه آب گزید

Бибин ки оқибати кораш оташаст ҷазо

ببین که عاقبت کارش آتش است جزا

Бисӯз сина ҳаме гиряд абр ва ҷояш ҳаст

بسوز سینه همی گرید ابر و جایش هست

Ки абрро ббҳорон бас андакаст бақо

که ابر را ببهاران بس اندکست بقا

Гул арча омад заҳҳоки шакли ҳам гуҳи гоҳ

گل ارچه آمد ضحّاک شکل هم گه گاه

Ҳамеи баборади ашкӣ вале биравӣу риё

همی ببارد اشکی ولی بروی و ریا

Зчшми наргиси як қатраи об агар бчкид

زچشم نرگس یک قطره آب اگر بچکید

Басаст қатраи ашкии зчшми нобӣно

بس است قطرۀ اشکی زچشم نابینا

Чу рӯзаи дорони ғунча даҳан бибаст , аз он

چو روزه داران غنچه دهن ببست ، از آن

Ҳамеи дамади зи даҳонаш насими машки хато

همی دمد ز دهانش نسیم مشک خطا

ДўФрхисти маровро яке чу май шкФд

دوفرّخیست مراو را یکی چو می شکفد

Яке чу бӯса диҳад бар бисоти мавлоно

یکی چو بوسه دهد بر بساط مولانا

Низоми миллати ислому пушти аҳли ҳунар

نظام ملّت اسلام و پشت اهل هنر

Ки ҳаст сада ӯ қиблаи дили доно

که هست سدّۀ او قبلۀ دل دانا

Чу рои хеши баланд ва чу номи худ масъӯд

چو رای خویش بلند و چو نام خود مسعود

Чу табъи хеши латиф ва чу бахти худ бурно

چو طبع خویش لطیف و چو بخت خود برنا

Ҳилоли давлат ӯ бадар гашта дар ғарра

هلال دولت او بدر گشته در غرّه

Камоли дониш ӯ мунтаҳии ҳам аз мабда

کمال دانش او منتهی هم از مبدا

Зтиғ барқ шавад хастаи обгоҳи саҳоб

زتیغ برق شود خسته آبگاه سحاب

Агар баробарии даст ӯ кунад бсхо

اگر برابری دست او کند بسخا

Ҳама савоб равад бар забон ӯ зеро

همه صواب رود بر زبان او زیرا

Ки лафз ӯ гуҳараст ва гуҳар накард хато

که لفظ او گهرست و گهر نکرد خطا

Зиҳии вифоқи ту дрўозҳҳёти абад

زهی وفاق تو دروازۀحیات ابد

Зиҳии хилофи ту дандонаи калиди фано

زهی خلاف تو دندانۀ کلید فنا

зи иҷтиҳоди ту номӯси муъзалоти заъиф

ز اجتهاد تو ناموس معضلات ضعیف

Баборгоҳи ту бозори аҳли фазли раво

ببارگاه تو بازار اهل فضل روا

Бихоб бибинад мағзи ҳаваси туро монанд

بخواب ببیند مغز هوس ترا مانند

Дар об ҷӯяд чашми фалаки турои ҳамто

در آب جوید چشم فلک ترا همتا

набиштаи ояти башари ту бар ҷабини сабоҳ

نبشته آیت بشر تو بر جبین صباح

Гирифтаи мояи зкини ту ранг ва рӯй мсо

گرفته مایه زکین تو رنگ و روی مسا

Фалак ки ҳамчуи камон сар кашӣаст одат ӯ

فلک که همچو کمان سر کشیست عادت او

Зрости рӯеи пеш ту кард пушти дўто

زراست رویی پیش تو کرد پشت دوتا

Назояд аз шаби обистани замонаи магар

نزاید از شب آبستن زمانه مگر

Бъўни қобилаи хотири ту ин зко

بعون قابلۀ خاطر تو این ذکا

Агар на оташи азм тўош кунад тхлил

اگر نه آتش عزم تواش کند تخلیل

Шавад заҷрами замини бастатар мсоми ҳаво

شود زجرم زمین بسته تر مسام هوا

Туе ки бо шарафи нисбати ту аз тарафайн

تویی که با شرف نسبت تو از طرفین

Ҳаме кунанд мубоҳоти одаму ҳавво

همی کنند مباهات آدم و حوّا

Шукуфтаи ғунчаи эҳсони ту зиёди қабул

شکفته غنچۀ احسان تو زیاد قبول

Таровати гули ахлоқи ту зоби ҳаё

طراوت گل اخلاق تو زآب حیا

Набӯдаи одати имсоки ҷуз ки дар савмат

نبوده عادت امساک جز که در صومت

Гирифтан ту магари дарсу ани дгръто

گرفتن تو مگر درس و ان دگرعطا

Гуҳи мунозира бо кӯҳ агар сухани ронӣ

گه مناظره با کوه اگر سخن رانی

зи эътирози ту мФҳм шавад маъаед садо

ز اعتراض تو مفحم شود معید صدا

Мисли зананд ки : шаби парда дор асрораст

مثل زنند که : شب پرده دار اسرارست

Чарост аз шаби хати ту розҳо пайдо ?

چراست از شب خطّ تو رازها پیدا؟

Ҳунари зи садумати ҳурмони даромадӣ аз пой

هنر ز صدمت حرمان درآمدی از پای

Агар бадаст накардӣ зхомаҳи ту Асо

اگر بدست نکردی زخامۀ تو عصا

Ту пушти шаръии вазон рӯй пушти тести қавӣ

تو پشت شرعی وزان روی پشت تست قوی

Ки пуштӣ ту кунад гоҳи ҳукми дасти қазо

که پشتی تو کند گاه حکم دست قضا

Агар замонаи зъдли ту огаҳӣ ёбад

اگر زمانه زعدل تو آگهی یابد

Азин сипас накунад рахти умри мо яғмо

ازین سپس نکند رخت عمر ما یغما

Вагар арӯси замират ттқ барандохт

و گر عروس ضمیرت تتق برانداخت

Зхўобгаҳ бадар уфтад бенем шаби ҳрё

زخوابگه بدر افتد بنیم شب حریا

Знъмти ту тиҳӣгоҳи орзӯ пар шуд

زنعمت تو تهیگاه آرزو پر شد

Збхшши ту тиҳӣ шуд хазонаи дарё

زبخشش تو تهی شد خزانۀ دریا

зи ҷодуии сари калаки ту яке инаст

ز جادویّی سر کلک تو یکی اینست

Каз об тира кунад ақди лؤлؤи лоло

کز آب تیره کند عقد لؤلؤ لالا

Аз онки ранг ҳасудат гирифт мискини зар

از آنک رنگ حسودت گرفت مسکین زر

Зҳичи гӯна ту биравӣ нмикнии ибқо

زهیچ گونه تو بروی نمیکنی ابقا

Кушоди теғи хилофи ту манфази арвоҳ

گشاد تیغ خلاف تو منفذ ارواح

Бист дасти вафояти камаргаҳи ҷавзо

بیست دست وفایت کمرگه جوزا

Наме злтФи тугар бар пай камон уфтад

نمی زلطف تو گر بر پی کمان افتد

Ташаннуҷ мтбдл шавад бострхо

تشنّج متبدّل شود باسترخا

Бтиғи тези алоҷи димоғ душман кун

بتیغ تیز علاج دماغ دشمن کن

Ки обу сабза накӯ бошад аз паии савдо

که آب و سبزه نکو باشد از پی سودا

Збими ҳасбати ту нури моҳ дар ин моҳ

زبیم حسبت تو نور ماه در این ماه

Накард ёради гулгуна бар гули раъно

نکرد یارد گلگونه بر گل رعنا

Нишонди адли ту бар гови Зуҳраро чун дид

نشاند عدل تو بر گاو زهره را چون دید

Ки менашуд нафасӣ аз хари рубоби ҷӣо

که می نشد نفسی از خر رباب جئا

Зиҳии зшрми каллаи доряти дили бадхоҳ

زهی زشرم کله داریت دل بدخواه

Шикастаи баста ва дар ҳам шуда чу чини қабо

شکسته بسته و در هم شده چو چین قبا

Марои длисти пар аз моҷарои гӯногӯн

مرا دلیست پر از ماجرای گوناگون

Ки нест хоФӣ бар рои мавлавии моно

که نیست خافی بر رای مولوی مانا

Биҷуз хамӯшӣ рӯе дигар наме байнам

بجز خموشی رویی دگر نمی بینم

Ки нест Зуҳраи яке бо ду карданами ёро

که نیست زهره یکی با دو کردنم یارا

Валек бо ҳамаи ҳам нукта ӣӣ дар андозам

ولیک با همه هم نکته یی در اندازم

Бтибтӣ , на з рӯй шикоятӣ , ҳошо

بطیبتی ، نه ز روی شکایتی، حاشا

Агар на ишқи ту ҷаноб собирам кардӣ

اگر نه عشق تو جناب صابرم کردی

Чаро кшидмӣ аз умри вазиди борҷФо ?

چرا کشیدمی از عمر وزید بارجفا؟

Ҳуқуқи бандаи ҳамин бас ки ҷумлаи ашъораш

حقوق بنده همین بس که جمله اشعارش

Ҷузи ин қасида ки дар мадҳат ту кард иншо

جز این قصیده که در مدحت تو کرد انشا

Дигар қасоид ӯро ҳрончаҳ ёбӣ ҳаст

دگر قصاید او را هرآنچه یابی هست

Тарози он : вела фии мадеҳаи аизо

طراز آن : وله فی مدیحه ایضا

Либоси тарбияти ман ҳазор ту бояд

لباس تربیت من هزار تو باید

Кунун ки пистаи табъами ду мағза шуд бсно

کنون که پستۀ طبعم دو مغزه شد بثنا

Атои оми ту муҳтоҷ астмоҳт нест

عطای عام تو محتاج استماحت نیست

Ки шарт Наст зи хуршеди илтимоси зё

که شرط نست ز خورشید التماس ضیا

Зиҳии қасида ки маънии он злФзи матин

زهی قصیده که معنی آن زلفظ متین

Басони нури таҷаллӣати даракаи сино

بسان نور تجلّیت درکه سینا

Бигӯаш сахраи смошгар фурӯ хонам

بگوش صخرۀ صمّاش گر فرو خوانم

зи завқ чок занад кӯҳи садраи хоро

ز ذوق چاک زند کوه صدرۀ خارا

Забон чу писта бабандам знтқ агар як тан

زبان چو پسته ببندم زنطق اگر یک تن

Биоварад дувуми ин зҷмлаҳи шуъаро

بیاورد دوم این زجملۀ شعرا

Ҳазор соли бимон дар паноҳи садри ҷаҳон

هزار سال بمان در پناه صدر جهان

Хдоигони шариъати шҳншаҳи уламо

خدایگان شریعت شهنشه علما

Мурод ҳар ду здидори икдгри ҳосил

مراد هر دو زدیدار یکدگر حاصل

Чунон комед хилоиқи злтФи ҳардуи раво

چنان کامید خلایق زلطف هردو روا

Расед рӯзау бадхоҳро зи асбобаш

رسید روزه و بدخواه را ز اسبابش

Ду чиз ҳаст муҳайёи бФри ҷоҳи шумо

دو چیز هست مهیّا بفرّ جاه شما

Танӣ чу шамъи гудозону зарду пажмурда

تنی چو شمع گدازان و زرد و پژمرده

Дилӣ чу қандили оташи гирифта ва дар во

دلی چو قندیل آتش گرفته و در وا