Манам инки гаштаст ногуҳи маро
منم اینکه گشتست ناگه مرا
Дилу доман аз чанги меҳнати раҳо
دل و دامن از چنگ محنت رها
Манам инки аз гардиши рӯзгор
منم اینکه از گردش روزگار
Шудаст орзӯии ҷонами вафо
شدست آرزوی جانم وفا
Манам инки дар зулмати ҷавру зулм
منم اینکه در ظلمت جور و ظلم
Чу Юнус шудам мустаҷоби алдъо
چو یونس شدم مستجاب الدّعا
Манам боз дар пеши садри ҷаҳон
منم باز در پیش صدر جهان
Забон баргушода ба шукру сано
زبان برگشاده به شکر و ثنا
Ҳамеи байнам аинў бичишам ва ҳануз
همی بینم اینو بچشم و هنوز
намегардад аз хеши бовари маро
نمی گردد از خویش باور مرا
Абтҳоءи Маккаи ҳдои алзӣ
ابطحاء مکّة هدا الّذی
?ерааи ъёноу ҳозои ано
اراه عیاناً و هذا انا
Зиҳии ҷайби ту матлаъи субҳи адл
زهی جیب تو مطلع صبح عدل
Зиҳии остинати ғилофи сахо
زهی آستینت غلاف سخا
зи меҳрати трозидаҳи чеҳраи сабоҳ
ز مهرت طرازیده چهره صباح
зи қаҳрати бшўлидаҳи гесуи мсо
ز قهرت بشولیده گیسو مسا
Чу рои ту тадбир куллӣ кунад
چو رای تو تدبیر کلّی کند
Буд офтобу хати устуво
بود آفتاب و خط استوا
Нагӯяд замири ту алои савоб
نگوید ضمیر تو الّا صواب
Набандад хаёли ту нақши хато
نبندد خیال تو نقش خطا
Кафи об дар клбн оташ занад
کف آب در کلبن آتش زند
Куҷои гашти қаҳри ту фармони раво
کجا گشت قهر تو فرمان روا
Куҷои лутфи ту меҳрбонӣ намӯд
کجا لطف تو مهربانی نمود
Кунад донаро тарбияти Асия
کند دانه را تربیت آسیا
Ббозори қудрат чаҳ бошад фалак
ببازار قدرت چه باشد فلک
Яке атласи куҳна кам баҳо
یکی اطلس کهنۀ کم بها
зи озоди мардии ту чун сӯсанӣ
ز آزاد مردی تو چون سوسنی
Ки ҳам хуши забонӣ ва ҳам хуши лақо
که هم خوش زبانی و هم خوش لقا
Ба дандони гавҳари бхоиди садаф
به دندان گوهر بخاید صدف
зи шарми лбонти лаби хеш ро
ز شرم لبانت لب خویش را
Музаффари замири ту бар муъзалот
مظفّر ضمیر تو بر معضلات
Чу бар хайли зулмати сипоҳи зё
چو بر خیل ظلمت سپاه ضیا
Агар баҳру кони хўонмти гоҳи ҷӯад
اگر بحر و کان خوانمت گاه جود
Чунон дон ки гуфтам турои носазо
چنان دان که گفتم ترا ناسزا
Дар айёми адли ту аз ростӣ
در ایّام عدل تو از راستی
Камон низ сарбоз зад зонҳно
کمان نیز سرباز زد زانحنا
Ниҳодаст хон карами ҳимматат
نهادست خوان کرم همّتت
БоФоқ дар дода бонги сало
بآفاق در داده بانگ صلا
Дуои ту кари кӯҳ кар башнавад
دعای تو کر کوه کر بشنود
Ҷуз омин нагӯяд забони садо
جز آمین نگوید زبان صدا
Касе кӯи зи хок дарат серума кард
کسی کو ز خاک درت سرمه کرد
Наёяд ба чашми андараши тўтё
نیاید به چشم اندرش توتیا
Хиради сар ғайбӣ кунад фаҳми азу
خرد سرّ غیبی کند فهم ازو
Чу гуяд сари калаки ту лу тарӣ
چو گوید سر کلک تو لو تری
Бгстохӣ онгаҳ ки гуҳи гуҳи фалак
بگستاخی آنگه که گه گه فلک
Диҳад бӯсаи сами саманди туро
دهد بوسه سّم سمند ترا
Хаёлии каж аз сӯрати моҳи нав
خیالی کژ از صورت ماه نو
Ҳаме гардад андари дилаши доимо
همی گردد اندر دلش دایما
Ки андари трФъ ҳалокаш кунад
که اندر ترفّع هلاکش کند
Бнъли сами асби ту иқтидо
بنعل سم اسب تو اقتدا
Зиҳии наъти ҳлмти ззини алҳсӣ
زهی نعت حلمت ززین الحصی
Зиҳии васфи бأсти шадиди алқўӣ
زهی وصف بأست شدید القوی
Яке достонаст моро дароз
یکی داستانست ما را دراز
Барӣ аз дурӯғу ҷудои зи ифтиро
بری از دروغ و جدا ز افترا
Аз онҳо ки дар ғайбат хоҷа рафт
از آنها که در غیبت خواجه رفت
Дарин шаҳри хосса бар асҳобно
درین شهر خاصه بر اصحابنا
Чаҳ аз подшоҳ ва чаҳ аз зери даст
چه از پادشاه و چه از زیر دست
Чаҳ аз пешкор ва чаҳ аз пешво
چه از پیشکار و چه از پیشوا
Агар самъ олӣ нагардад малул
اگر سمع عالی نگردد ملول
Муфассал бигӯям ҳамаи зи ибтидо
مفصّل بگویم همه ز ابتدا
Нахустин бтороҷи бурданди даст
نخستین بتاراج بردند دست
з ғорат шуданд ағбёи ағниё
ز غارت شدند اغبیا اغنیا
Бхўонднди ҷосўои хилоли алдёр
بخواندند جاسوا خلال الدیّار
Муҳобо набад ҳеҷ бар авлиё
محابا نبد هیچ بر اولیا
Ниҳони хонаҳо бедиёнат шуданд
نهان خانه ها بی دیانت شدند
Ба ноаҳл карданд амонати адо
به نااهل کردند امانت ادا
Ҳадисаши зи даҳ дастаи санҷоб буд
حدیثش ز ده دسته سنجاب بود
Крои мояи бади дастаи гндно
کرا مایه بد دستهٔ گندنا
Кашиданд зарҳо ва карданд пас
کشیدند زرها و کردند پس
з зар кашида кулоҳу қабо
ز زرّ کشیده کلاه و قبا
Чу рози дили ошиқ аз ашк шуд
چو راز دل عاشق از اشک شد
ДФоӣни ҳувайдои зи стар хафо
دفائن هویدا ز ستر خفا
Фзлзлти аларзи злролҳо
فزلزلت الارض زلرالها
Вохрҷти аларзи асқолҳо
واخرجت الارض اثقالها
Чу аз ғорати рахт фориғ шуданд
چو از غارت رخت فارغ شدند
Ббрднди хонаи боъёнҳо
ببردند خانه باعیانها
Ҳамаи қобили нақлу таҳвили гашт
همه قابل نقل و تحویل گشت
Саройу дуконҳоу хону банно
سرای و دکان ها و خان و بنا
Басои хонадонҳои пери қадим
بسا خاندانهای پیر قدیم
Ки будаш Асои сутуни муттако
که بودش عصای ستون متّکا
Ки аз авҷи чархиши бики дастбурд
که از اوج چرخش بیک دستبرد
Фиканданд ногуҳи бтҳти алсрӣ
فکندند ناگه بتحت الثّری
Чунон шуд пароканда аз ҳам ки низ
چنان شد پراکنده از هم که نیز
Накарданд бо ҳам ду хишти алтқо
نکردند با هم دو خشت التقا
Чу дандони пар аз рахнаи девор лек
چو دندان پر از رخنه دیوار لیک
Хилолӣ накарда бадв дар раҳо
خلالی نکرده بدو در رها
Шудаи хира чун нокасе бар тбоъ
شده خیره چون ناکسی بر طباع
Халал бар халалҳо фано бар фано
خلل بر خللها فنا بر فنا
Азои дкти аларзи маншури хок
اذّا دکّت الارض منشور خاک
Бар айвонҳо нақши нтўии алсмо
بر ایوانها نقش نطوی السمّا
Лаб бом карда замини бӯс дар
لب بام کرده زمین بوس در
Сутунҳо з зҷрт бирафта зҷо
ستونها ز ضجرت برفته زجا
Қавоиди зхонаҳи нишинии малул
قواعد زخانه نشینی ملول
Бики раҳ шуда дар ҷавори ҷило
بیک ره شده در جوار جلا
зи хомӣ шуда хиштҳо хари савор
ز خامی شده خشتها خر سوار
БиФтодаҳ аз қолаби инзиво
بیفتاده از قالب انزوا
Ба танги омадаи оҷур андар наҳуфт
به تنگ آمده آجر اندر نهفت
Тафарруҷи гузида ба саҳни фазо
تفرّج گزیده به صحن فضا
Ватан карда бадрӯди хоки дмн
وطن کرده بدرود خاک دمن
Бпшти харони рафта бо рӯсто
بپشت خران رفته با روستا
Мсокн чу суккон шудаи мнзъҷ
مساکن چو سکّان شده منزعج
Ки чунин ҳаме кард вақти иқтизо
که چونین همی کرد وقت اقتضا
зи савдои симу зар андӯхтан
ز سودای سیم و زر اندوختن
Шудаи мағзи қавмии пар аз кимиё
شده مغز قومی پر از کیمیا
Дигарбораи он зарбҳои ъниФ
دگرباره آن ضربهای عنیف
Вазони қисмати зар бе мунтаҳо
وزان قسمت زرّ بی منتها
Тиҳии даст чун сар ва дар таҳтаи банд
تهی دست چون سر و در تخته بند
Дирами дор чун сиккаи хӯрдаи қафо
درم دار چون سکّه خورده قفا
Чу дӯки ин яке ресмон дар гулӯ
چو دوک این یکی ریسمان در گلو
Чу чархи он яке канда бар дасту по
چو چرخ آن یکی کنده بر دست و پا
Яке баркашида рук аз тан чу чанг
یکی برکشیده رک از تن چو چنگ
Яке каъб сӯрох карда чу но
یکی کعب سوراخ کرده چو نا
Яке карда пероя аз зани бурун
یکی کرده پیرایه از زن برون
Яке карда пероҳан аз тани ҷудо
یکی کرده پیراهن از تن جدا
Яке чӯб бар сар ки бифурӯш ҳин
یکی چوب بر سر که بفروش هین
Яке дар шиканҷа ки башитоб ҳо
یکی در شکنجه که بشتاب ها
Кашиданд аз чашми наргиси бурун
کشیدند از چشم نرگس برون
Зарии рустаи кони бади бмҳри худо
زری رسته کان بد بمهر خدا
БиФсрд дар нохуни ғунчаи хӯн
بیفسرد در ناخن غنچه خون
Ки буд аз шиканҷаи таниш дар ъно
که بود از شکنجه تنش در عنا
Зани порсо чун гули порсӣ
زن پارسا چون گل پارسی
Буруни аўФтодаҳи зи пардаи саро
برون اوفتاده ز پرده سرا
Ба маҷмаъи зи баҳри ду се хурдаи зар
به مجمع ز بهر دو سه خرده زر
Шхўдаҳи рухону даридаи вто
شخوده رخان و دریده وطا
Ҳаме кард дандони кунони зери чӯб
همی کرد دندان کنان زیر چوب
Шукуфаи зи худ сими худро ҷудо
شکوفه ز خود سیم خود را جدا
Сари озод аз он қавм сӯсан бараст
سر آزاد از آن قوم سوسن برست
Ба захми забон ва ба толи албқо
به زخم زبان و به طال البقا
Тавонгар ки бади сохта чун рубоб
توانگر که بد ساخته چون رباب
Ҳамаи созу асбоби айш аз Гана
همه ساز و اسباب عیش از غنا
Ҳамаш дар ҷаҳони ному овоза буд
همش در جهان نام و آوازه بود
Ҳамаш дастгоҳӣ ба созу наво
همش دستگاهی به ساز و نوا
Ҳам ӯро хазинаи ҳамаш пардаи дор
هم او را خزینه همش پرده دار
Ҳамаш коса буд ва ҳамаш грдно
همش کاسه بود و همش گردنا
Гуҳ ӯро мғмзи вшоқи чгл
گه او را مغمّز وشاق چگل
Гуҳии тарҷумонашнигор хато
گهی ترجمانش نگار خطا
Харашро зи абрешими афсору танг
خرش را ز ابریشم افسار و تنگ
Сарашро канор батон такяи ҷо
سرش را کنار بتان تکیه جا
Нахусташ кашиданд дар чори мех
نخستش کشیدند در چار میخ
Бидоданд пас гӯшмолаши сазо
بدادند پس گوشمالش سزا
Бибастанд даст ва задандаш ба чӯб
ببستند دست و زدندش به چوب
Ки ҳон ! то чаҳ дорӣ биовар ?ҳулло
که هان! تا چه داری بیاور هلا
Хурӯшед бисёр ва судӣ надошт
خروشید بسیار و سودی نداشت
Биҷузи нақди мавзун ки мекард адо
بجز نقد موزون که می کرد ادا
Кунун хонау дасту косаи тиҳӣ
کنون خانه و دست و کاسه تهی
Фаро дошта панҷа ҳамчун гадо
فرا داشته پنجه همچون گدا
Заъифӣ ки чун сӯзани танги айш
ضعیفی که چون سوزن تنگ عیش
зи домани дарозии бади андари ъно
ز دامن درازی بد اندر عنا
Ҳам асбоби ризқаши гиреҳ бар гиреҳ
هم اسباب رزقش گره بر گره
Ҳам абвоби дахли вай аз тангно
هم ابواب دخل وی از تنگنا
Тан оҳанӣн карда чун ресмон
تن آهنین کرده چون ریسمان
зи саъйу такопуӣ бе интиҳо
ز سعی و تکاپوی بی انتها
Бидон то ду се хирқаи оради баҳам
بدان تا دو سه خرقه آرد بهم
Ба сар май давидӣ дар атрофҳо
به سر می دویدی در اطرافها
Гирифтанд зораш ба гесуи кашон
گرفتند زارش به گیسو کشان
БсФтнди гӯшаш ба дасти ҷафо
بسفتند گوشش به دست جفا
Кашидандаш аз ҷомаи беруни чунон
کشیدندش از جامه بیرون چنان
Ки биравӣ намонданд икрштаҳ то
که بروی نماندند یکرشته تا
Вазони шевани хонаҳо сӯзи нав
وزان شیون خانه ها سوز نو
Ки бади хонаи пардозтар аз вабо
که بد خانه پرداز تر از وبا
Масоҷид шудаи хнқи поргин
مساجد شده خنق پارگین
Манобир шудаи ҳизуми шўрбо
منابر شده هیزم شوربا
Куҷои аҳли қибла ба ваии мижа
کجا اهل قبله به وی مژه
Ҳамеи хоки рафтандаш аз бӯрё
همی خاک رفتندش از بوریا
Кунун бинии онрои бурузи сипед
کنون بینی آنرا بروز سپید
Мулло аз наҷосат чу кунҷи хало
ملا از نجاست چو کنج خلا
Саги мурдаи афтода дар музиъӣ
سگ مرده افتاده در موضعی
Ки бади ҷои пешонии авлиё
که بد جای پیشانی اولیا
БсФ харон гашта ороста
بصفّ خران گشته آراسته
Масоҷид ки бади хонаи атқё
مساجد که بد خانۀ اتقیا
Чу аўтод дар саҷда афтод сақф
چو اوتاد در سجده افتاد سقف
Чу абдол гашта сутунҳо дўто
چو ابدال گشته ستونها دوتا
Имомон чу қандили овехта
امامان چو قندیل آویخته
Чу саҷҷоди афкандаи миҳробҳо
چو سجّاد افکنده محرابها
Минора ҳаме зад калла бар замин
مناره همی زد کله بر زمین
Ки бохок карданд яксони маро
که باخاک کردند یکسان مرا
Бтъҷили гаҳвораро модарон
بتعجیل گهواره را مادران
Буруни барда аз хона бо сад бко
برون برده از خانه با صد بکا
Шуда ҳамнишин саги кӯии хеш
شده همنشین سگ کوی خویش
Арӯсони покиза бо кадхудо
عروسان پاکیزه با کدخدا
Яке зору гирён ки , вохону мон !
یکی زار و گریان که ، واخان و مان!
Яке навҳагар , коаҳ ! рсўоиё !
یکی نوحه گر ، کآه !رسواییا!
Басо рӯй пӯшидаи кӯи номадӣ
بسا روی پوشیده کو نامدی
Зхонаҳи буруни рӯзи суру азо
زخانه برون روز سور و عزا
Кунун аз сари аҷзу бечорагӣ
کنون از سر عجز و بیچارگی
Гирифтаст бегонаро ошно
گرفتست بیگانه را آشنا
з бе хонагии хуфта дар масҷидӣ
ز بی خانگی خفته در مسجدی
Зани пер бо духтари порсо
زن پیر با دختر پارسا
Вазони нозанинон ки овора анд
وزان نازنینان که آواره اند
Дар атрофи гетии басоу басо
در اطراف گیتی بسا و بسا
Бёрўӣу хандақ нигаҳ кун бибин
بیاروی و خندق نگه کن ببین
Ки чун бошгўнаҳи сети ин моҷаро
که چون باشگونه ست این ماجرا
зи хандақи танами зинда дар зери хок
ز خندق تنم زنده در زیر خاک
зи бору сари мурдагон бар ҳаво
ز بار و سر مردگان بر هوا
На бар Тифли раҳмат на аз пери шарм
نه بر طفل رحمت نه از پیر شرم
На озарми халқ ва на рӯйу риё
نه آزرم خلق و نه روی و ریا
На касро пажӯҳиш ки инро чаҳ ҷурм
نه کس را پژوهش که این را چه جرم
На касро далерӣ ки гуяд : чаро ?
نه کس را دلیری که گوید : چرا؟
Таассуб гарӣ нест , инсофи кӯ
تعصّب گری نیست، انصاف کو
Мусулмонӣ ва пас бад-ӣнҳо ризо ?
مسلمانی و پس بدینها رضا؟
Таассуб чаҳ бошад ? ки ин расму роҳ
تعصّب چه باشد ؟ که این رسم و راه
Надоранд абхозёни ҳам раво
ندارند ابخازیان هم روا
Чунин расму ойин ва пас лофи он
چنین رسم و آیین و پس لاف آن
Ки ҳастем аммо уммати Мустафо ?
که هستیم اما امّت مصطفی؟
Чаҳ таъвили барӣн чунинҳо ниҳанд
چه تأویل براین چنینها نهند
Қиёмат нахоҳад бадани гўиё
قیامت نخواهد بدن گوییا
Балое ки моро з ҳиҷрат расед
بلایی که ما را ز هجرت رسید
Бигӯям ки мӯҷиб чаҳ буд авло
بگویم که موجب چه بود اوّلا
Ҳронкс ки куфрон неъмат кунад
هرآنکس که کفران نعمت کند
Баҳрмон азу мешавад мубтало
بحرمان ازو می شود مبتلا
Басии солҳо буд косўдаҳ буд
بسی سالها بود کآسوده بود
Сипоҳони боқиболу ҷоҳи шумо
سپاهان باقبال و جاه شما
На аз боди гулро парокандагӣ
نه از باد گل را پراکندگی
На бар соя аз теғи меҳри аътдо
نه بر سایه از تیغ مهر اعتدا
На бе хутбаи булбулон дар чаман
نه بی خطبۀ بلبلان در چمن
Шудӣ муҳаррами ғунчаи боди сабо
شدی محرم غنچه باد صبا
На шамшер кардӣ з рӯй адаб
نه شمشیر کردی ز روی ادب
Бараҳнаи тани хештан бар мулло
برهنه تن خویشتن بر ملا
зи кӯтоҳи дастӣ дар он рӯзгор
ز کوتاه دستی در آن روزگار
Набад ҷозиба дар тани каҳрабо
نبد جاذبه در تن کهربا
Дарави даъвии рӯз равшан нашуд
درو دعوی روز روشن نشد
Магар каз ду субҳаши бади аввали гўо
مگر کز دو صبحش بد اوّل گوا
На бо ҳокимони нисбати қасду майл
نه با حاکمان نسبت قصد و میل
На бар қозӣону самти артшо
نه بر قاضیان و صمت ارتشا
Қалам гарчи бемор буду заъиф
قلم گرچه بیمار بود و ضعیف
Ҳаме аз музаввар намӯд аҳтмо
همی از مزوّر نمود احتما
Ҳронкс ки талбис кардӣ чўшом
هرآنکس که تلبیس کردی چوشام
Чу субҳаш ба тшҳир будӣ ҷазо
چو صبحش به تشهیر بودی جزا
Зар арча ду рўиист дар табъ ӯ
زر ارچه دو روییست در طبع او
Бктмон шаҳодат накардӣ адо
بکتمان شهادت نکردی ادا
Басон тарозу шудӣ сангсор
بسان ترازو شدی سنگسار
Бзри ҳарки моил шудӣ аз ҳаво
بزر هرکه مایل شدی از هوا
Надонист касе қадари ин мавҳибат
ندانست کسی قدر این موهبت
Бншнохти каси канаи ин эътино
بنشناخت کس کنه این اعتنا
Чу шокир набудем аз он лоҷарам
چو شاکر نبودیم از آن لاجرم
Асири амӣрии шудем аз қазо
اسیر امیری شدیم از قضا
Харобӣ куну хом чун табъ май
خرابی کن و خام چون طبع می
Ҷигари сӯзу зар бар чу нарад дағо
جگر سوز و زر بر چو نرد دغا
Ҳама кандану куштан ва сӯхтан
همه کندن و کشتن و سوختن
На тарс аз худо ва на аз каси ҳаё
نه ترس از خدا و نه از کس حیا
Бҷрми язидии зари ин мубоҳ
بجرم یزیدی زر این مباح
Бўзри мухолифи дами он ҳбо
بوزر مخالف دم آن هبا
Мадорис чу расми карами мундарис
مدارس چو رسم کرم مندرس
Макорими сияҳи рӯ чу дасти қазо
مکارم سیه رو چو دست قضا
Дарахти ҳунари ҳамчуи шохи гавазн
درخت هنر همچو شاخ گوزن
Фармондиҳ бебарг ва нашаву намо
فرمانده بی برگ و نشو و نما
Гиронмояро кор дар инҳитот
گرانمایه را کار در انحطاط
Фурӯи мояро поя дар иртиқо
فرو مایه را پایه در ارتقا
Ҳамаи малики мавқуфу мавқуфи малик
همه ملک موقوف و موقوف ملک
Ҳамаи даҳ киёи он ва даҳ бе киё
همه ده کیا آن و ده بی کیا
Чу рӯзи қиёмати гурезон шуда
چو روز قیامت گریزان شده
Падар аз писар , ақрабои зи ақрабо
پدر از پسر ، اقربا ز اقربا
На касро гуноҳии биҷузи зиндагӣ
نه کس را گناهی بجز زندگی
На касро паноҳии биҷузи ихтифо
نه کس را پناهی بجز اختفا
Ҳамаи хастау марҳам аз дасти давр
همه خسته و مرهم از دست دور
Ҳамаи ғарқу бегона аз ошно
همه غرق و بیگانه از آشنا
На барг хамӯшӣ на ёрои гуфт
نه برگ خموشی نه یارای گفت
На поёни хавф ва на буии раҷо
نه پایان خوف و نه بوی رجا
Чу ёроии масъӯд соид набӯд
چو یارای مسعود صاعد نبود
Чаҳ гуфтем ? бўолқосми бўолъло
چه گفتیم؟ بوالقاسم بوالعلا
ЗкФрони неъмат мисл зад худоӣ
زکفران نعمت مثل زد خدای
Бқрон дар , аз ҳоли шаҳри сабо
بقرآن در ، از حال شهر سبا
Яке шаҳр буд он бар ороста
یکی شهر بود آن بر آراسته
Хушу эмин , аз молу неъмати мулло
خوش و ایمن ، از مال و نعمت ملا
Ду бустони зебоаш аз чапу рост
دو بستان زیباش از چپ و راست
Пар аз гӯнаи гавани созу барги наво
پر از گونه گون ساز و برگ نوا
Зҳоби вай аз кавсару слсбил
زهاب وی از کوثر و سلسبیل
Марӣзаши насиму дурусташи ҳаво
مریضش نسیم و درستش هوا
Зулолаши рҳиқу нбонши шукр
زلالش رحیق و نبانش شکر
Ниҳоли вай аз сидраи алмнтҳӣ
نهال وی از سدرة المنتهی
Гулу сӯсан ӯ зи ахлоқи нағз
گل و سوسن او ز اخلاق نغز
Бирав мива ӯ збрўи ато
برو میوۀ او زبرّو عطا
Лақаб ёфта баладаи тайиба
لقب یافته بلدة طیّبه
Ва раби ғафури андрўи муқтадо
و ربّ غفور اندرو مقتدا
Чу эъроз карданд аз шукри ҳақ
چو اعراض کردند از شکر حق
Яке ҷонвар кард эзади фаро
یکی جانور کرد ایزد فرا
Ки ногуҳи бдндони хбсу фасод
که ناگه بدندان خبث و فساد
Бсил алърм додашон бар фано
بسیل العرم دادشان بر فنا
Ду бастонишон шуд ду бустони бадал
دو بستانشان شد دو بستان بدل
Пар аз ҳанзали талху хори гё
پر از حنظل تلخ و خار گیا
Дарахташи ҳамаи хори чашму ҷигар
درختش همه خار چشم و جگر
Нботши ҳамаи тухми ҷавру ҷафо
نباتش همه تخم جور و جفا
На дар чашмаи об ва на дар абри нам
نه در چشمه آب و نه در ابر نم
На бар шохҳо гул , на гулро раво
نه بر شاخها گل ، نه گل را روا
На дар зери соя , на аз бар самар
نه در زیر سایه ، نه از بر ثمر
На буии вафо ва на ранги сафо
نه بوی وفا و نه رنگ صفا
зи номи сипоҳони қиёс ар кунем
ز نام سپاهان قیاس ار کنیم
Сабои худ буд нимаи шаҳри мо
سبا خود بود نیمۀ شهر ما
Биҳамдиллоҳи он даври ҷаври сдўм
بحمدالله آن دور جور سدوم
Ниҳони гашт дар пардаи анқзо
نهان گشت در پرده انقضا
Фиканданд дар бастагӣҳо калид
فکندند در بستگیها کلید
Ниҳоданд бар хастагӣҳо даво
نهادند بر خستگیها دوا
Лақоӣ ту шуд бастагонро наҷот
لقای تو شد بستگان را نجات
Ҳадис ту шуд хастагонро шифо
حدیث تو شد خستگان را شفا
зи фари қудумат бгрдўн расед
ز فرّ قدومت بگردون رسید
зи девор ва дар : марҳабо ! марҳабо !
ز دیوار و در : مرحبا ! مرحبا!
Балӣ ма занад табли зери гилӣм
بلی مه زند طبل زیر گلیم
Чу хуршед тобон шавад дар ғто
چو خورشید تابان شود در غطا
Сулаймон чу ангуштарӣ гум кунад
سلیمان چو انگشتری گم کند
Шавад дев бар одамии подшо
شود دیو بر آدمی پادشا
Парастанд гӯсоларо қавм ӯ
پرستند گوساله را قوم او
Чу Мӯсо бҳзрт кунад илтиҷо
چو موسی بحضرت کند التجا
Чу хуршеди тобанда ғоиб шавад
چو خورشید تابنده غایب شود
Шигифтӣ набошад зуҳӯри сҳо
شگفتی نباشد ظهور سها
Напояд кунун чашми бандии хасм
نپاید کنون چشم بندیّ خصم
Чу шуд дасти калаки ту мушкили гшо
چو شد دست کلک تو مشکل گشا
Хаёлоти ҷодӯ буд боди пок
خیالات جادو بود باد پاک
Чу андохт аз дасти Мӯсои Асо
چو انداخت از دست موسی عصا
Фироқи ту ҳарчанд моро супурд
فراق تو هرچند ما را سپرد
Бчнголи ширўи дами аждаҳо
بچنگال شیرو دم اژدها
Чу рӯй ту дидем ин гуфтаем :
چو روی تو دیدیم این گفته ایم :
Лақади аҳсани аллоҳи Фимозӣ
لقد احسن الله فیماضی
На мадҳи ту буд инки манзум шуд
نه مدح تو بود اینکه منظوم شد
Влкни шкўнои илои алмшткӣ
ولکن شکونا الی المشتکی
Бғрболи фикрати ббизи ин сухан
بغربال فکرت ببیز این سخن
Ки ёбии дарави хурдаи кимиё
که یابی درو خردۀ کیمیا
براردи басии гавҳари шаби чароғ
برآرد بسی گوهر شب چراغ
Азин баҳри ғаввоси зеҳну зко
ازین بحر غوّاص ذهن و ذکا
Нагардад боитои мъиби ин сухан
نگردد بایطا معیب این سخن
Ки нзмист бар гӯнаи гавани моҷаро
که نظمیست بر گونه گون ماجرا
Раҳеро чунон каз ту зебад бидор
رهی را چنان کز تو زیبد بدار
Чу доне ки ҳасташ бтўи антмо
چو دانی که هستش بتو انتما
Мукаддар нагашташ ба аҳди дароз
مکدّر نگشتش به عهد دراز
зи боди мухолифи зулоли сафо
ز باد مخالف زلال صفا
Турои расми ташриф ва моро мдиҳ
ترا رسم تشریف و ما را مدیح
Фаровон ҳаме кард бояд қазо
فراوان همی کرد باید قضا
Бақиятаами лшмли алълии нозмо
بقیتم لشمل العلی ناظماً
Сҷиси аллёлии брғми алъдӣ
سجیس اللیالی برغم العدی
Рафеъи алндоءи ҳлиФи алндӣ
رفیع النداء حلیف الندی
Рҳиби алФноءи маҳиби алстӣ
رحیب الفناء مهیب السطی
Чу харгаҳ задӣ хасмро бар замин
چو خرگه زدی خصم را بر زمین
Чу хайма бикаш домани кибриё
چو خیمه بکش دامن کبریا
Здўни ҳимматигар зари андохти хасм
زدون همّتی گر زر انداخت خصم
Ту ҷузи ном некӯ макун ақтно
تو جز نام نیکو مکن اقتنا
ЗФрзнду ҷоҳу ҷавонӣу мол
زفرزند و جاه و جوانیّ و مال
Ммтъи бимон то биўми алҷзо
ممتّع بمان تا بیوم الجزا