Банно мезад ! банно мезад ! зиҳии гетии бтўи хуррам

بنا میزد! بنا میزد !زهی گیتی بتو خرّم

Надидаи дидаи афлок монанди ту дар олам

ندیده دیدۀ افلاک مانند تو در عالم

Зшрми байти маъмурат , табоиъи мунҳарифи арқон

زشرم بیت معمورت، طبایع منحرف ارکان

Зиришки сақфи мрФўът , шуда ҳафт осмони дарҳам

زرشک سقف مرفوعت، شده هفت آسمان درهم

Зшохти сарзаниши дида , ниҳоли сидрау тӯбо

زشاخت سرزنش دیده، نهال سدره و طوبی

зи ҳавзат дар хуии хиҷлат , зҳоби кавсару замзам

ز حوضت در خوی خجلت، زهاب کوثر و زمزم

Фарози асли бунёди ту пинҳони хонаи қорун

فراز اصل بنیاد تو پنهان خانۀ قارون

Фурӯди сақфи айвонат , всоқи исои Марям

فرود سقف ایوانت، وثاق عیسی مریم

Завоёии ту зоҳир карда лутфи хотири Монӣ

زوایای تو ظاهر کرده لطف خاطر مانی

Сутунҳои ту брхўди бастаи зӯр бо зуӣ рустам

ستون های تو برخود بسته زور با زوی رستم

Фалак бо зирдстонт , гуҳу бегоҳи ҳам зону

فلک با زیردستانت، گه و بیگاه هم زانو

Зуҳал бо посбонат , шабу шабгирҳо ҳам дам

زحل با پاسبانت، شب و شبگیر ها هم دم

Ҷаҳон аз фитнаи пуртӯфону вазъати киштии исмат

جهان از فتنه پرطوفان و وضعت کشتی عصمت

Замин аз захми моломолу шаклати ҳуққаи марҳам

زمین از زخم مالامال و شکلت حقّۀ مرهم

Дилӣ каз гардиши гардун , дарави сад чуна ғам бошад

دلی کز گردش گردون، درو صد چونه غم باشد

Чу дам зад дар ҳавои ту , бхосит шавад бе ғам

چو دم زد در هوای تو، بخاصیّت شود بی غم

На дар атрофи арқонати маҷоли пастӣу сустӣ

نه در اطراف ارکانت مجال پستی و سستی

На бар рухсори айвонати ғубори ашҳби водҳм

نه بر رخسار ایوانت غبار اشهب وادهم

Наботи саҳни бустонат , басони нешикари ширин

نبات صحن بستانت، بسان نیشکر شیرین

Ҳуруфи внқши деворат , бшкли аҷзоъ ӯ мӯъҷам

حروف ونقش دیوارت، بشکل اجزاء او معجم

Димоғии кӯи ббўид аз сипари ғамҳои хушбӯят

دماغی کو ببوید از سپر غمهای خوشبویت

Пас гӯши афканди ҳоле , ҳадиси ғам чу аспрғм

پس گوش افکند حالی، حدیث غم چو اسپرغم

Даванда , дар чамани ҳайт , фалаки ҳамчуи сабоу илоҳ

دونده، در چمن هایت، فلک همچو صبا و اله

Зада дар рстниҳоит , ситораи чанг чун шнбм

زده در رستنیهایت، ستاره چنگ چون شنبم

Азон масҷуд шуд одам , мари арвоҳи млоик ро

ازآن مسجود شد آدم، مر ارواح ملایک را

Казин бахт ошён баранд хоки тинати одам

کزین بخت آشیان برند خاک طینت آدم

Ватан дар сояи ?ути кари дасти нури дидаи давлат

وطن در سایه ات کر دست نور دیدۀ دولت

Азин шуд тоқи айвонат чу абрӯӣ батон бохам

ازین شد طاق ایوانت چو ابروی بتان باخم

Мураббаъ ҳиأтт омад , нигини ҳалқаи гардун

مربّع هیأتت آمد، نگین حلقۀ گردون

Бирав алқоби хоси хоҷа ҳамчун нақши брхотм

برو القاب خاص خواجه همچون نقش برخاتم

Ҷаҳони донишу маънӣ , вазири машриқу мағриб

جهان دانش و معنی، وزیر مشرق و مغرب

Низоми аддӣну алднё , ҳумоюни соҳиби аъзам

نظام الدّین و الدّنیا، همایون صاحب اعظم

Мҳмдонкаҳ дар меҳраш , чунон шуд малики дили баста

محمّدآنکه در مهرش، چنان شد ملک دل بسته

Ки андар мем номаш гашт мем мамлакати мади ғам

که اندر میم نامش گشت میم مملکت مد غم

Аз алфози шукри резиши даҳони орзӯи ширин

از الفاظ شکر ریزش دهان آرزو شیرین

зи алқоби ҳумоюнаш , либоси сарварии муаллим

ز القاب همایونش، لباس سروری معلم

Камоли ҷӯад ӯ пӯшад дар оташи кисвати атлас

کمال جود او پوشد در آتش کسوت اطلس

Фурӯғи рой ӯ созад , зхшти пухтаи ҷоми ҷам

فروغ رای او سازد، زخشت پخته جام جم

Шавад дандони аҷромаш , шикаста дар даҳани як як

شود دندان اجرامش ، شکسته در دهن یک یک

Агар рӯзии даҳони субҳ беёдаш бар оради дам

اگر روزی دهان صبح بی یادش بر آرد دم

Ҳаме созад фалак аз баҳри хайли бандагон ӯ

همی سازد فلک از بهر خیل بندگان او

Змоаҳи чордаҳи тоск , зи зулфи тираи шаби парчам

زماه چارده طاسک، ز زلف تیره شب پرچم

Зиҳии аҷроми алавиро , фурӯғи рои ту сайқал

زهی اجرام علوی را، فروغ رای تو صیقل

Зиҳии асрори грдўнро , замири поки ту муҳаррам

زهی اسرار گردونرا، ضمیر پاک تو محرم

ЗнФх сўркӣ гардад чароғи ахтарони кушта ?

زنفخ صورکی گردد چراغ اختران کشته ؟

Агар роят буд меъмори ин пирӯзаи гавани торам

اگر رایت بود معمار این پیروزه گون طارم

Гар абри тира дил хоҳад ки бо дастат занад паҳлу

گر ابر تیره دل خواهد که با دستت زند پهلو

Чунон донам ки андари мағз ӯ савдост мустаҳкам

چنان دانم که اندر مغز او سوداست مستحکم

Ки дарёи боҳамаи Фсҳт , ки ӯ дорад , дарин савдо

که دریا باهمه فسحت، که او دارد، درین سودا

Фаровони ғӯта худ доду ъушрӣ зу наомад ҳам

فراوان غوطۀ خود داد و عشری زو نیامد هم

Таъолии аллоҳ ! чаҳ калакаст ин ? ки ҳамчуи мурғакии доно

تعالی الله! چه کلکست این؟ که همچو مرغکی دانا

Ҳаме пуед бФрқи сар , маоши олимии дардам

همی پوید بفرق سر، معاش عالمی دردم

Ҳамаи рози фалаки пайдо , аз он хомӯшӣ пай карда

همه راز فلک پیدا، از آن خاموشی پی کرده

Ҳамаи кори ҷаҳони мзбўт , аз он неи пораи мулҳам

همه کار جهان مضبوط، از آن نی پارۀ ملهم

Дўшқ аз баҳр он омад забон ӯ ки то бахшад

دوشق از بهر آن آمد زبان او که تا بخشد

Яке мрдўстонрои нӯшу дигари душманони расам

یکی مردوستانرا نوش و دیگر دشمنان راسم

Баради зўпшти душмани каср чун ҷзмо диҳад нӯкаш

برد زوپشت دشمن کسر چون جزما دهد نوکش

Лаби умедро фатҳу канори орзӯи розм

لب امّید را فتح و کنار آرزو راضم

Бпосх додани соили србр ӯ чунон дилкаш

بپاسخ دادن سائل صربر او چنان دلکش

Ки дар як пардаи брсозӣ муҷовир гашта зирўбм

که در یک پرده برسازی مجاور گشته زیروبم

Ҷаҳони садро ки донад кард ҷузи дарё чун ту ?

جهان صدرا که داند کرد جز دریا چون تو ؟

Банноҳоеи чунин зебо , ъморотии чунин муаззам

بناهایی چنین زیبا، عماراتی چنین معظم

Чу рои олами ороят , ниҳодаши равшану олӣ

چو رای عالم آرایت، نهادش روشن و عالی

Чу ҳзми пои барҷоят , асосаши собити вмҳкм

چو حزم پای برجایت، اساسش ثابت ومحکم

Аз иқболи ту чун каъба , ҷаҳот ӯ ҳамаи қибла

از اقبال تو چون کعبه، جهات او همه قبله

Здидори ту чун ҷинат , дарави девор ӯ хуррам

زدیدار تو چون جنّت، درو دیوار او خرّم

Хирад бар сӯраташи ошиқ , карам дар соҳаташи сокин

خرد بر صورتش عاشق، کرم در ساحتش ساکن

Забон аз неъмат ӯ қосир , сухани зи васфи аўмъҷм

زبان از نعمت او قاصر ،سخن ز وصف اومعجم

Ҳаме то гардиш афлок дорад халқи олам ро

همی تا گردش افلاک دارد خلق عالم را

Гуҳ аз ӯ аўмид дар шодӣ , гуҳӣ аз бим дар мотам

گه از او اومید در شادی ، گهی از بیم در ماتم

Дар ин маъмури чандон боди умри дербози ту

در این معمور چندان باد عمر دیرباز تو

Кигар аз муддати гетӣ , набошад беш , нбўдкм

که گر از مدّت گیتی، نباشد بیش ، نبودکم