Зин пас набинад ин дили ман рӯй хўшдлӣ

زین پس نبیند این دل من روی خوشدلی

Бар бастаи кишти роҳи ман аз кӯии хўшдлӣ

بر بسته کشت راه من از کوی خوشدلی

Ғамгини дилам ки хуйгар дард ва меҳнат аст

غمگین دلم که خوی گر درد و محنت است

То ғам буд куҷо нигарад сӯии хўшдлӣ ?

تا غم بود کجا نگرد سوی خوشدلی؟

Бе бар бимонад кишти умедам аз онкӣ нест

بی بر بماند کشت امیدم از آنکه نیست

Оби ҳаётро мадад аз ҷӯии хўшдлӣ

آب حیات را مدد از جوی خوشدلی

Чун миҷмар ар чаҳ синаи тангам пар оташаст

چون مجمر ار چه سینۀ تنگم پر آتشست

Зини сӯхтаи ҷигари ндмди буии хўшдлӣ

زین سوخته جگر ندمد بوی خوشدلی

Дар арсаи вуҷӯд агар чаҳ басари дувум

در عرصۀ وجود اگر چه بسر دوم

Чавгони қоматами бензади гӯии хўшдлӣ

چوگان قامتم بنزد گوی خوشدلی

Ин турфаи байн ки дар дили тангами ҳазор ғам

این طرفه بین که در دل تنگم هزار غم

Гунҷид ва менагунҷад як мӯии хўшдлӣ

گنجید و می نگنجد یک موی خوشدلی

Бигирифтҳоиҳои грстни ҳамаи ҷаҳон

بگرفت های های گرستن همه جهان

Бинишаст бо ду бонгу ҳаёҳӯии хўшдлӣ

بنشست با دو بانگ و هیاهوی خوشدلی

Чоўўши нола дар ҳамаи офоқ бонг зад

چاووش ناله در همه آفاق بانگ زد

Вои дилӣ ки ҳаст ҳўоҷўии хўшдлӣ

وای دلی که هست هواجوی خوشدلی

На ғами шикебад аз ман ва на ман зи ғам кунун

نه غم شکیبد از من و نه من ز غم کنون

Каз сар бурун шудаст марои хуии хўшдлӣ

کز سر برون شدست مرا خوی خوشدلی

Аз баси балоу ғусса ки бар икдгр нишаст

از بس بلا و غصّه که بر یکدگر نشست

Дар дил намонад ҷои такопуии хўшдлӣ

در دل نماند جای تکاپوی خوشدلی

Симурғи хўшдлии пас қоф адам гурехт

سیمرغ خوشدلی پس قاف عدم گریخت

Ҷуз нақш нест сӯрати некӯии хўшдлӣ

جز نقش نیست صورت نیکوی خوشدلی

Ало агар чу хўшдлии андар адам шавад

الّا اگر چو خوشدلی اندر عدم شود

Варна , набинад ин дили ман рӯй хўшдлӣ

ورنه، نبیند این دل من روی خوشدلی