эй бтўи мамлакату миллат ро
ای بتو مملکت و ملّت را
Тоза гашта знўи астзҳорӣ
تازه گشته زنو استظهاری
Фахри дайни соҳиби одил ки бишуст
فخر دین صاحب عادل که بشست
Давлати ту асар ҳар орӣ
دولت تو اثر هر عاری
Аз китоби лутфати гули варақӣ
از کتاب لطفت گل ورقی
Вази либоси адуати шаби торӣ
وز لباس عدوت شب تاری
На чу ҳалами ту буд кам суханӣ
نه چو حلم تو بود کم سخنی
На чу ҷӯади ту буд мксорӣ
نه چو جود تو بود مکثاری
Бод беёрӣ лутф назанад
باد بی یاری لطف نزند
Субҳдами мрўҳаҳи гулзорӣ
صبحدم مروحۀ گلزاری
Абр берухсат дастат наниҳад
ابر بی رخصت دستت ننهد
Пой бар конгресси кҳсорӣ
پای بر کنگرۀ کهساری
Зад бадасти ту карам бар дар бухл
زد بدست تو کرم بر در بخل
Ҳам зи нӯки қаламати мсморӣ
هم ز نوک قلمت مسماری
эй ки дар навбати фармондиҳят
ای که در نوبت فرماندهیت
Ҷуз ҷаҳон нест дигар ғаддорӣ
جز جهان نیست دگر غدّاری
Вай ки дар олами дайн парварят
وی که در عالم دین پروریت
Ҷуз ҷанин нест дигар хунхорӣ
جز جنین نیست دگر خونخواری
Агарат соҳиб кофӣ хонам
اگرت صاحب کافی خوانم
Накунад ақли барин инкорӣ
نکند عقل برین انکاری
Вгрти осиф сонӣ гӯям
وگرت آصف ثانی گویم
Набӯд мӯҷиби истиғфорӣ
نبود موجب استغفاری
Ҳамаи аздод ҷаҳон муттафиқанд
همه اضداد جهان متّفقند
Дар замон чу ту хуби осорӣ
در زمان چو تو خوب آثاری
Бед ларзанда чунон зон сабаб аст
بید لرزنده چنان زان سبب است
Ки бирав ном хилофаст оре
که برو نام خلافست آری
Накунад бодаи харобӣ акнӯн
نکند باده خرابی اکنون
Ки ҷаҳон ёфт чу ту меъмор ӣ
که جهان یافت چو تو معمار ی
Дар миёни ҳунару фақри зи зар
در میان هنر و فقر ز زر
Кард иқболи ту шаҳи деворӣ
کرد اقبال تو شه دیواری
Ндмд бе мадади хок дарат
ندمد بی مدد خاک درت
Гули ҳасан аз чамани рухсорӣ
گل حسن از چمن رخساری
Набӯд бе сухани шукри кафат
نبود بی سخن شکر کفت
Бахшишу донишро дидорӣ
بخشش و دانش را دیداری
Тӯтии ақли шукр хоӣ шавад
طوطی عقل شکر خای شود
Ҳар куҷо зад қаламати минқорӣ
هر کجا زد قلمت منقاری
Ҷузи зи нӯки қаламат кас нишнид
جز ز نوک قلمت کس نشنید
Ки шукри зоди забони Марӣ
که شکر زاد زبان ماری
Дар саноӣ ту занад субҳи нафас
در ثنای تو زند صبح نفس
Ки чу ман нест ҷузи инаши корӣ
که چو من نیست جز اینش کاری
Зини сабаби чархи зи хуршед наад
زین سبب چرخ ز خورشید نهد
Ҳар нафас дар даҳанаши динорӣ
هر نفس در دهنش دیناری
Ҳони кҷоииди ҳунармандони ҳин
هان کجایید هنرمندان هین
Тезтар зин набӯд бозорӣ
تیز تر زین نبود بازاری
эй зи халқи омада бар сар чун чашм
ای ز خلق آمده بر سر چون چشم
Назарӣ кун сӯии мо якборӣ
نظری کن سوی ما یکباری
Ҳамчу чашм ояд бар сари ночор
همچو چشم آید بر سر ناچار
Ҳар куҷо бошад мардуми дорӣ
هر کجا باشد مردم داری
Кори аҳли ҳунар эй садри ҷаҳон
کار اهل هنر ای صدر جهان
Даст дар ҳам надиҳад бе ёрӣ
دست در هم ندهد بی یاری
Чун намедорад шани каси тимор
چون نمی دارد شان کس تیمار
Ҳар яке ҳаст чу бутеморӣ
هر یکی هست چو بوتیماری
Карамат аз паии ин тайифаи хос
کرمت از پی این طایفه خاص
Чаҳ будгар бикунади пайкорӣ
چه بود گر بکند پیکاری
Андарин аҳд ки қаҳт карамаст
اندرین عهد که قحط کرمست
Буна аз номи накӯи анборӣ
بنه از نام نکو انباری
Сяти эҳсони ббҳои андак
صیت احسان ببهای اندک
намефурушанд , бихар бисёре
می فروشند، بخر بسیاری
Расм бе расмии гардуни доне
رسم بی رسمی گردون دانی
Ки чуну нест ҷафои кирдорӣ
که چنو نیست جفا کرداری
Ҳамчуи нешикари азу дар бандаст
همچو نیشکّر ازو در بندست
Ҳар куҷо ҳаст шукри гуфторӣ
هر کجا هست شکر گفتاری
Боз бо теғу камар чун кӯҳаст
باز با تیغ و کمر چون کوهست
Ҳар гронҷонӣу ноҳамворӣ
هر گرانجانی و ناهمواری
Борҳо гуфт сахоят ки туро
بارها گفت سخایت که ترا
Ҳаст дар змти мо идрорӣ
هست در ذمّت ما ادراری
Бидиҳ эй хоҷа кунун то барҳам
بده ای خواجه کنون تا برهم
Аз тақозои тақозои борӣ
از تقاضای تقاضا باری
Ҳафт соласт баҳами пайваста
هفت سالست بهم پیوسته
Расми доъӣ ки бадӣ ҳар борӣ
رسم داعی که بدی هر باری
Ғам онаст ки , чун дар бандам
غم آنست که، چون در بندم
Сад ва ҳафтод ва се гази дасторӣ
صد و هفتاد و سه گز دستاری
Муддати умри ту бодои чандон
مدّت عمر تو بادا چندان
Ки абад бошад аз он мъшорӣ
که ابد باشد از آن معشاری