Хез дар даҳ шароби гулгун ро

خیزُ دَر دٍه شراب گلگون را

Шодии андаруну берун ро

شادیِ اندرون و بیرون را

Он чунон маст кун зи бодаи маро

آن چُنان مست کن ز باده مرا

Ки надонам зи кӯҳ , ҳомӯн ро

که ندانم ز کوه، هامون را

Чун зи бода серум шавад гардон

چون ز باده سرم شود گردان

НоРоми андари шумори гардун ро

نارم اندر شمار گردون را

Хӯн ман хӯрд чархи соғршкл

خون من خورد چرخِ ساغرشکل

Боз хоҳам зи соғари он хӯн ро

باز خواهم ز ساغر آن خون را

Ҷуръа бар хоки рези биштрк

جرعه بر خاک ریز بیشترک

Масти гардони димоғи қорун ро

مست گردان دماغ قارون را

То зи шодии он бар андозад

تا ز شادیّ آن براندازد

Аз дили халқи ганҷи мадфӯн ро

از دل خلق گنج مدفون را

Чарх афганд аҳли дониш ро

چرخ افگند اهل دانش را

Осмон баркашид ҳрдўн ро

آسمان برکَشید هر دون را

Бодаро дар фикан ту низ ба ҷом

باده را در فکن تو نیز به جام

Баркаш онгаҳ самоъи мавзун ро

برکش آنگه سماع موزون را

Танг абрешимин бикаш бар чанг

تنگ ابریشمین بکش بر چنگ

Гарм кун боргири гулгун ро

گرم کن بارگیر گلگون را

То зи баҳри шикасти лашкари ғам

تا ز بهر شکست لشکر غم

Басари хам барам шабихун ро

به سر خم برم شبیخون را