Зиҳӣ молидаа рӯяти лоларо гӯш

زهی مالیده رویت لاله را گوش

Бмо мезад зиҳии хату баннои гӯш

بنامیزد زهی خطّ و بنا گوش

Лаби лаъли ту ҳар дами ъошқонро

لب لعل تو هر دم عاشقانرا

Пар аз гавҳар кунад чун чашмҳо гӯш

پر از گوهر کند چون چشمها گوش

Шавад ширини даҳон талх кӯшам

شود شیرین دهان تلخ کوشم

Гарм бошад ҳадисӣ аз ту Фогўш

گرم باشد حدیثی از تو فاگوش

Кашам дар ҳалқаи зулфи ту ҳар дам

کشم در حلقۀ زلف تو هر دم

Гирифтаи ақлу сабру ҳушро гӯш

گرفته عقل و صبر و هوش را گوش

Қадӣ чун сарви дории ростӣ ро

قدی چون سرو داری راستی را

Ки ҳастам аз миёни ҷони дуои гӯш

که هستم از میان جان دعا گوش

Ман аз ғами нола дар баста чу булбул

من از غم ناله در بسته چو بلبل

Дрогндаҳи ту чун гул аз ҳФогўш

دراگنده تو چون گل از حفاگوش

Бгриаҳи гӯшмол чашм додам

بگریه گوشمال چشم دادم

Ки аз чашмат чаро дорад вафои гӯш ?

که از چشمت چرا دارد وفا گوش؟

Бирақс ояд дили андари синаи ман

برقص آید دل اندر سینۀ من

Чу овоз туам ояд Фрогўш

چو آواز توام آید فراگوش

Надорад бе ҷамолати дидаи обӣ

ندارد بی جمالت دیده آبی

Набошад бесамоъат бо нўогўш

نباشد بی سماعت با نواگوش

Бқсди ҷони халқии чашми мастат

بقصد جان خلقی چشم مستت

Камон абрувон оварда то гӯш

کمان ابروان آورده تا گوش

зи хати ту мисол аз бандаи фармон

ز خطّ تو مثال از بنده فرمان

зи зулфати ҳалқа ӣӣ вази ҷони мо гӯш

ز زلفت حلقه یی وز جان ما گوش

Бмни чашми хморинт чаҳ бгзошт

بمن چشم خمارینت چه بگذاشت

Бъшқи андар , забон ё чашм ё гӯш

بعشق اندر ، زبان یا چشم یا گوش

зи ту ин чашм дорам каз сари лутф

ز تو این چشم دارم کز سر لطف

Диламро дорӣ аз баҳри худои гӯш

دلم را داری از بهر خدا گوش