Ҷон ки дар олами худ ӯро доштам

جان که در عالم خود او را داشتم

Баҳри ту но бӯда аш ингоштам

بهر تو نابوده‌اش انگاشتم

Дидаро бо нақш ту пардохтам

دیده را با نقش تو پرداختم

Ссинаҳро аз меҳри ту анбоштам

سینه را از مهر تو انباشتم

Матбахи савдои худ яъне димоғ

مطبخ سودای خود یعنی دماغ

Аз барои ишқи ту афроштам

از برای عشق تو افراشتم

Дар замини сина аз рӯзи нахуст

در زمین سینه از روز نخست

Донаи дили худ баномат коштам

دانۀ دل خود بنامت کاشتم

Таҳтаи вақфи ғамат бар дил задам

تختۀ وقف غمت بر دل زدم

Номи ишқ ту бирав бнгоштм

نام عشق تو بر او بنگاشتم

Аз зару сими руху ашки ончӣ буд

از زر و سیم رخ و اشک آنچه بود

Он зару сими он ту пиндоштам

آن زر و سیم آن تو پنداشتم

Гар дилии бад , тани бҳҷрш дар задам

گر دلی بد، تن به هجرش در زدم

Вари тании бад , дили азуи бардоштам

ور تنی بد، دل ازو برداشتم

Аз сар ҳар ду ҷаҳон бархестам

از سر هر دو جهان برخاستم

Ҷузи ғамат каз баҳри худ бгзоштм

جز غمت کز بهر خود بگذاشتم