Ид кунун ид шуд ки рӯй ту дидам

عید کنون عید شد که روی تو دیدم

Кор кунун рост шуд ки дар ту расидам

کار کنون راست شد که در تو رسیدم

Бо чаҳ баробар кунам чунин ду саодат

با چه برابر کنم چنین دو سعادت

Ман ки маи идро биравӣ ту дидам

من که مه عید را به روی تو دیدم

Ҷону ҷавонӣ ббод додам аз ирок

جان و جوانی بباد دادم ازیراک

Буии сари зулфи ту зиёд шунидам

بوی سر زلف تو زیاد شنیدم

Дар ҳаваси он ки бар хати ту нуҳуми сар

در هوس آن که بر خط تو نهم سر

Сӯии ту ҳамчун қалами бФрқи давидам

سوی تو همچون قلم به فرق دویدم

Роҳ чу зулфати дароз буд ва чу шона

راه چو زلفت دراز بود و چو شانه

Пой шудам ҷумла ва басар бибаредам

پای شدم جمله و به سر ببریدم

Шарҳи яке аз ҳазор ҳам натавон дод

شرح یکی از هزار هم نتوان داد

Ончии ман аз дасти фурқат ту кашидам

آنچه من از دست فُرقت تو کشیدم

Дар талаби офтоб рӯй ту чун субҳ

در طلب آفتاب روی تو چون صبح

Дам наздам ман ки перҳани ндридм

دم نزدم من که پیرهن ندریدم

Давлати васли ту ёр ман шуду охир

دولت وصل تو یار من شد و آخر

Ҷони худ аз дасти ҳиҷри бози харидам

جان خود از دست هجر باز خریدم