эй бтўи чашми никуии равшан

ای بتو چشم نکویی روشن

Ваии зи ту хонаи дилҳо гулшан

وی ز تو خانۀ دلها گلشن

Бастаам дар сари зулфин ту дил

بسته‌ام در سر زلفین تو دل

Машкан он зулфу диламро машкан

مشکن آن زلف و دلم را مشکن

Ҳар сиёҳӣ ки рахт бо ман кард

هر سیاهی که رخت با من کرد

Андар омадаш ҳамаи пиромн

اندر آمدش همه پیرامن

Хати худ бар рухи хуб ту навишт

خط خود بر رخ خوب تو نوشت

Ҳасан чун дидаш ваҷҳеи равшан

حسن چون دیدش وجهی روشن

Дркшии домани азин чашми пари об

درکشی دامن ازین چشم پر آب

То нахонанд туротар доман

تا نخوانند تو را تردامن

Чаҳ зании оташ дар хирмани ман ?

چه زنی آتش در خرمن من؟

Ки зад оташи дили ман дар хирман

که زد آتش دل من در خرمن

Хуш даромад хислат эй ҷон чаҳ шавад

خوش درآمد خطت ای جان, چه شود

Гар даройии ту чу хатат бо ман ?

گر درآیی تو چو خطّت با من؟

То тахаллус кунам аз васфи рахт

تا تخلّص کنم از وصف رخت

Бснои сари аҳрори зи ман

بثنای سر احرار زَمَن

Фахри дайни соҳиби одил ки мудом

فخر دین صاحب عادل که مدام

Душманаши боди бкоми душман

دشمنش باد به کام دشمن