Ха , шод ва каш омадӣ куҷое ?

خه، شاد و کش آمدی کجایی؟

Шармати бодои з бе вафое

شرمت بادا ز بی وفایی

Кӯи он аҳду устуворӣ ?

کو آن عهد و استواری ؟

Кӯи он ҳамаи меҳру ошноӣ ?

کو آن همه مهر و آشنایی؟

Худ ҳеҷ зи ҳол мо напурсӣ

خود هیچ ز حال ما نپرسی

Як лаҳзаи бензади мо ниёе

یک لحظه بنزد ما نیایی

Ҷону сари ту ки ҳам сар ояд

جان و سر تو که هم سر آید

Он муҳташамӣ ва ин гадоӣ

آن محتشمیّ و این گدایی

Моро чу Фқоъ баста кардӣ

ما را چو فقاع بسته کردی

То кӯзаи зи дигарон гушойӣ

تا کوزه ز دیگران گشایی

Гуфтӣ ки зи ман ҷафо набинӣ

گفتی که ز من جفا نبینی

Ҳар чанд ки бешам озмоиӣ

هر چند که بیشم آزمایی

Тақсир намекунӣ зиҳи ту

تقصیر نمی کنی زه تو

Ту худ на зи мардуми ҷафое

تو خود نه ز مردم جفایی

эй ғами зи ту ман чаҳ узр хоҳам ?

ای غم ز تو من چه عذر خواهم؟

Пайвастаи ту дар сдоъи мое

پیوسته تو در صداع مایی

Ваии васли туро чаҳ буд борӣ

وی وصل ترا چه بود باری

Каз даври рухам наме намое

کز دور رخم نمی نمایی

эй дили ту азими тираи рӯе

ای دل تو عظیم تیره رویی

Ваии ақли ту сахти тира рое

وی عقل تو سخت تیره رایی

эй ашки ту борӣ аз миёна

ای اشک تو باری از میانه

Бар худ зада ӣӣ ду равшаноӣ

بر خود زده یی دو روشنایی