Моҳи руъёи басар хеш кунӣ

ماه رویا بسر خویش کنی

Нек бошад ки бадӣ беш кунӣ ?

نیک باشد که بدی بیش کنی؟

Чандам аз ҳиҷри дил аФгор кунӣ ?

چندم از هجر دل افگار کنی؟

Чандам аз ғуссаи ҷигар риш кунӣ ?

چندم از غصه جگر ریش کنی؟

Макун эй ҷон ки на расмӣ некаст

مکن ای جان که نه رسمی نیکست

Ки ҳамаи ком бидонадяш кунӣ

که همه کام بداندیش کنی

Ҳар куҷои хӯни дилӣ бояд рехт

هر کجا خون دلی باید ریخت

Ғамзаи масти фаро пеш кунӣ

غمزۀ مست فرا پیش کنی

Мардумӣ кун , ки набошад зойеъ

مردمی کن، که نباشد ضایع

Ҳар чаҳ бо ин дил дарвеш кунӣ

هر چه با این دل درویش کنی

Дили як шаҳр бар ояд аз банд

دل یک شهر بر آید از بند

Гар ишорати блб хеш кунӣ

گر اشارت بلب خویش کنی