Бозами либоси сабр ба сад пора карда Эй

بازم لباس صبر به صد پاره کرده‌ای

Бозами зи кӯии офият овора карда Эй

بازم ز کوی عافیت آواره کرده‌ای

Тарсами хаҷали шӯй агарат оварам биравӣ

ترسم خجل شوی اگرت آورم بروی

Он ҷаврҳо ки бар ман бечора карда Эй

آن جورها که بر من بیچاره کرده‌ای

Ҳарчи осмон ба ханҷар миррӣх ме кунад

هرچ آسمان به خنجر مرّیخ می‌کند

Ту дар замин ба ғамза хунхора карда Эй

تو در زمین به غمزهٔ خونخواره کرده‌ای

Худ бо дили ту лобаи мо сӯдманд нест

خود با دل تو لابۀ ما سودمند نیست

Гӯйӣ ба рағми мо дилӣ аз хора карда Эй

گویی به رغم ما دلی از خاره کرده‌ای

Гӯйанд растхез ба ҳам барзанади ҷаҳон

گویند رستخیز به هم برزند جهان

Ин бозеи ?ути худ ки ту садбора карда Эй

این بازیی ات خود که تو صدباره کرده‌ای

Кӯ доду доварӣ ? ки кунам бар ту ман дуруст

کو داد و داوری؟ که کنم بر تو من درست

То бесабаб чаро дили ман пора карда Эй

تا بی‌سبب چرا دل من پاره کرده‌ای

Гуфтӣ ки ройгони ғами ман май хурӣ на бас

گفتی که رایگان غم من می‌خوری نه بس

Алҳақ ту ин шигарфӣ ҳамвора карда Эй

الحق تو این شگرفی همواره کرده‌ای