эй маро карда мушавваши зулфат

ای مرا کرده مشوّش زلفت

Ваии зи гули сохтаи мФрши зулфат

وی ز گل ساخته مفرش زلفت

То ки дар хастаи дили мо пайваст

تا که در خسته دل ما پیوست

Нест холии зи кашокаши зулфат

نیست خالی ز کشاکش زلفت

Шуд зи бемории чашмати огоҳ

شد ز بیماری چشمت آگاه

Ҳаст аз он рӯй бар оташи зулфат

هست از آن روی بر آتش زلفت

Рӯзи хушро дили ман шаб хуш кард

روز خوش را دل من شب خوش کرد

То ки ӯ рости шаби хуши зулфат

تا که او راست شب خوش زلفت

Нури хуршед ниҳон шуд чу фиканд

نور خورشید نهان شد چو فکند

Соя ӣӣ бар рухи ма вааш зулфат

سایه یی بر رخ مه وش زلفت

Он чаҳ хатаст ки гӯйӣ ки бмшк

آن چه خطّست که گویی که بمشک

Симро кард мунаққаши зулфат

سیم را کرد منقش زلفت

Гуфтам ан зулф бигирам як шаб

گفتم ان زلف بگیرم یک شب

Гашт аз андешаи мушавваши зулфат

گشت از اندیشه مشوّش زلفت

Гурзи ҳоли дили ман май пурсӣ

گرز حال دل من می پرسی

Онки онки сӯии худкушии зулфат

آنک آنک سوی خودکش زلفت