Ҷаҳони донишу маънӣ , шаҳоби аддӣни туе онкас

جهان دانش و معنی ، شهاب الدّین تویی آنکس

Ки чашми ақл кам бинад , чу ту бисёр доне ро

که چشم عقل کم بیند ، چو تو بسیار دانی را

зи рои солхўрдти дон , шикваи бахти бурноят

ز رای سالخوردت دان ، شکوه بخت برنایت

Мураббии ончунон перӣ , сазад ҷавонӣ ро

مربّی آنچنان پیری، سزد جوانی را

зи қаҳти мардумии олам , чунон шуд хушки лаб то лаб

ز قحط مردمی عالم ، چنان شد خشک لب تا لب

Ки ало дар санои ту , надидамтар забонӣ ро

که الّا در ثنای تو ، ندیدم تر زبانی را

Чу калаки Нақшбанди ту , ба санъат даст бигушоед

چو کلک نقشبند تو ، به صنعت دست بگشاید

Ту пиндории нҳФтстӣ ба лаб дар ҷони Монӣ ро

تو پنداری نهفتستی به لب در جان مانی را

Зтўи пӯшидагони ғайб брхўд нестанд эмин

زتو پوشیدگان غیب برخود نیستند ایمن

Чаро ? зебо ки пайдо кард калакат ҳар наоне ро

چرا؟ زیبا که پیدا کرد کلکت هر نهانی را

Диҳад аздоди гетиро баҳами талфиқи калаки ту

دهد اضداد گیتی را بهم تلفیق کلک تو

Таъолии аллоҳ ! чунин қӯт буд худ нотавониро ?

تعالی الله ! چنین قوّت بود خود ناتوانی را؟

Чу мҳрўрўон аз он зардаст калаки зарфишони ту

چو محروروان از آن زردست کلک زرفشان تو

Ки аз алфози ту ҳрдм хӯрд шкрстонӣ ро

که از الفاظ تو هردم خورد شکّرستانی را

Агарчӣ кори оламро банно ба ихтилоф омад

اگرچه کار عالم را بنا به اختلاف آمد

Саросар муттафиқ дидам бшкри ту ҷаҳонӣ ро

سراسر متّفق دیدم بشکر تو جهانی را

Знўкши лолаи серобу наргиси брдмди ҳоле

زنوکش لالۀ سیراب و نرگس بردمد حالی

Биёади лутфат ар оеи даҳуми рӯзии синоне ро

بیاد لطفت ار آیی دهم روزی سنانی را

Ҷавони бхто ! ҳнрмндо ! агарчӣ нест парвоят

جوان بختا! هنرمندا! اگرچه نیست پروایت

з рӯй лутф асғо кун аҷоиби достонӣ ро

ز روی لطف اصغا کن عجایب داستانی را

Бдшномӣу сарҳангии изоин дрготаҳи муҳтоҷам

بدشنامی و سرهنگی ازاین درگاته محتاجم

На баҳри худ мъозоллаҳ ки дигари қлтбонӣ ро

نه بهر خود معاذالله که دیگر قلتبانی را

Дарин даврон ки аз дунӣ касеро нест он ҳиммат

درین دوران که از دونی کسی را نیست آن همّت

Ки аз рӯй карам тимор дорад мадҳи хуоне ро

که از روی کرم تیمار دارد مدح‌خوانی را

Ба сад ҳиялат ба хӯни дил ба умрӣ кардаам ҳосил

به صد حیلت به خون دل به عمری کرده‌ام حاصل

Муҳақари млккии вайрони вуҷӯҳи ним ноне ро

محقّر ملککی ویران وجوه نیم نانی را

Зҷўри як ду номаълӯм инак шуд дусоли афзӯн

زجور یک دو نامعلوم اینک شد دوسال افزون

Ки то ман зортФоъ он накардамтар даҳоне ро

که تا من زارتفاع آن نکردم تر دهانی را

Чаҳ бошадгар дарин даврон ки мемоланд шоҳон ро

چه باشد گر درین دوران که می‌مالند شاهان را

Бимолам ман ба ҷоҳи ту яке полези бонӣ ро

بمالم من به جاه تو یکی پالیز بانی را

Ба новоҷиби ъўононнд дар ҳар хонаеу панҷа

به ناواجب عوانانند در هر خانه‌ای و پنجه

Бад-ӣни воҷиб раво бошад ки бифиристӣ ъўонӣ ро

بدین واجب روا باشد که بفرستی عوانی را

Накарда хидматии ҳаргизи сдоът май даҳуми ҳрдм

نکرده خدمتی هرگز صداعت می‌دهم هردم

Ҷавобами даҳ сабк , ҳаргиз чу ман дидӣ гаронӣ ро

جوابم ده سبک، هرگز چو من دیدی گرانی را

Збси заҳмат ки меорм ҳамеи тарсам ки дарбон ро

زبس زحمت که میآرم همی ترسم که دربان را

Бифармое ки дар дарбанд чун бинии фулонӣ ро

بفرمایی که در دربند چون بینی فلانی را

Ба кому орзӯии дили бимони сдсоли афзӯн тар

به کام و آرزوی دل بمان صدسال افزون‌تر

Ки аҳли фазл кам ёбанд чун ту меҳрбонӣ ро

که اهل فضل کم یابند چون تو مهربانی را