Дай чу бишунидам ки кард аз ногаҳони асбати хато

دی چو بشنیدم که کرد از ناگهان اسبت خطا

Шуд дили ман кӯфта чун паҳлуяти зини моҷаро

شد دل من کوفته چون پهلویت زین ماجرا

Аз тариқи сарзаниш бо асб гуфтам каз харӣ

از طریق سرزنش با اسب گفتم کز خری

Хоҷаро аз худ ҷудо кардӣ , хато кардӣ чаро ?

خواجه را از خود جدا کردی، خطا کردی چرا؟

Асби гуфто ман бирав аз модар ӯ вази падар

اسب گفتا من برو از مادر او وز پدر

Меҳрбон тар нестам охир чаҳ май гӯйии маро ?

مهربان تر نیستم آخر چه می گویی مرا؟

На зи пушти андохт ӯро дар бтрҷоиии падар

نه ز پشت انداخت او را در بترجایی پدر

На бгоҳ ҳамл модар кард биравӣ ҳам хато

نه بگاه حمل مادر کرد بروی هم خطا

Ман хато ин кардаам кўро нашуд якборагӣ

من خطا این کرده ام کورا نشد یکبارگی

Ҳамчуи поиш аз рикоби он лаҳзаи сар аз тани ҷудо

همچو پایش از رکاب آن لحظه سر از تن جدا