Садри миллат ки дуои гӯйии ту

صدر ملّت که دعا گویی تو

Аз сари сидқу сафо бояд кард

از سر صدق و صفا باید کرد

Ҳркҷоли қаҳри ту пешонӣ кард

هرکجال قهر تو پیشانی کرد

Хасмро рӯй қафо бояд кард

خصم را روی قفا باید کرد

Баҳр бӯсидани хок дар ту

بهر بوسیدن خاک در تو

Чархро пушти дўто бояд кард

چرخ را پشت دوتا باید کرد

То сари ангушти ту боранда буд

تا سر انگشت تو بارنده بود

Хоҳиш аз абр чаро бояд кард ?

خواهش از ابر چرا باید کرد؟

Абрро то кафи ту номўзд

ابر را تا کف تو ناموزد

ӯ чаҳ донад ки ато бояд кард ?

او چه داند که عطا باید کرد؟

Бромиди дами хилқати мо ро

برامید دم خلقت ما را

Рӯй дар рӯй сабо бояд кард

روی در روی صبا باید کرد

Сарвро тарбияти аҳли ҳунар

سرو را تربیت اهل هنر

Неки доне ки туро бояд кард

نیک دانی که ترا باید کرد

Гарчи бе кори набӣ , як соъат

گرچه بی کار نبی ، یک ساعت

Низ дар кори худо бояд кард

نیز در کار خدا باید کرد

Врчаҳи олии назарӣ аз сари лутф

ورچه عالی نظری از سر لطف

Назарии ҳам сӯии мо бояд кард

نظری هم سوی ما باید کرد

Моҷарои ӣисти дуои гӯии туро

ماجرا ئیست دعا گوی ترا

Ки бночори адо бояд кард

که بناچار ادا باید کرد

Чун ҳаёи монеъ рӯзӣ омад

چون حیا مانع روزی آمد

Лоҷарами тарки ҳаё бояд кард

لاجرم ترک حیا باید کرد

Чаҳ ҳаёи тарки ҳаёти аўлитр

چه حیا ترک حیات اولیتر

Зонкаҳи марсуми раҳо бояд кард

زآنکه مرسوم رها باید کرد

Дода ӣӣ ваъдаи ташрифи раҳе

داده یی وعدۀ تشریف رهی

Лобуди он ваъдаи вафо бояд кард

لابد آن وعده وفا باید کرد

Гар сўои басти ҳама сола кунӣ

گر صوا بست همه ساله کنی

Варна якбори хато бояд кард

ورنه یکبار خطا باید کرد

Ваҷҳи қарзӣ ки маро ҷамъ шудаст

وجه قرضی که مرا جمع شدست

Нек донам зкҷо бояд кард

نیک دانم زکجا باید کرد

Ҳамаи сари сабзии анъоми ту бод

همه سر سبزی انعام تو باد

Кўшносд ки чҳо бояд кард

کوشناسد که چها باید کرد

Он ояндаи адо худ бошад

آن آینده ادا خود باشد

Он бигузашта қазо бояд кард

آن بگذشته قضا باید کرد

Ман бонъоми ту ҳоҷтмндм

من بانعام تو حاجتمندم

Ҳоҷати бандаи раво бояд кард

حاجت بنده روا باید کرد