Зиҳии тозаи рӯе ки халқи латифат

زهی تازه رویی که خلق لطیفت

зи санадон ба даии моҳ гул бушкованд

ز سندان به دی ماه گل بشکفاند

Ба бустон чу булбул дабистон бисозад

به بستان چو بلبل دبستان بسازد

Биҷузи мадҳат аз дафтар гул нахонд

بجز مدحت از دفتر گل نخواند

Сабогар зи инсофат огоҳ гардад

صبا گر ز انصافت آگاه گردد

Наёрад ки пероҳан гул даранд

نیارد که پیراهن گل دراند

Тибқҳои зар чист бар дасти гулбун ?

طبقهای زر چیست بر دست گلبن؟

Бидон то ки дар хок поят фишонд

بدان تا که در خاک پایت فشاند

Касе кӯ чу ғунчаи дили андари ту бандад

کسی کو چو غنچه دل اندر تو بندد

зи ту тозаи рӯи ҳамчу гулбарг монад

ز تو تازه رو همچو گلبرگ ماند

зи шарми ту гули ранги брчҳраҳи орад

ز شرم تو گل رنگ برچهره آرد

зи халқи ту лола қадаҳ ме сетанд

ز خلق تو لاله قدح می ستاند

Гули халқи ту чун бихандади бики дам

گل خلق تو چون بخندد بیک دم

зи дили бастаи ғунчаро вораанд

ز دل بسته غنچه را وارهاند

Қазои гулшани чархро дар рикобат

قضا گلشن چرخ را در رکابت

Қабои баста чун ғунчагон ме дуанд

قبا بسته چون غنچگان می دواند

Ба гул чидан омад ба боғи сахоят

به گل چیدن آمد به باغ سخایت

Раҳе гарчи густохе ме надонад

رهی گرچه گستاخیی می نداند

Чу гули боту дръшрт андрчаҳ афтод

چو گل باتو درعشرت اندرچه افتاد

Замини бӯси ҳрдм чу гул май расонад

زمین بوس هردم چو گل می رساند

Чу гул инбисотӣ кунам бо ту зирок

چو گل انبساطی کنم با تو زیراک

Каф дар фишонат ба гул нек монад

کف در فشانت به گل نیک ماند

Гирифт оташӣ чу гули андари ниҳодам

گرفت آتشی چو گل اندر نهادم

Рухами ҳамчуи гул зон арақ ме Чехияанд

رخم همچو گل زان عرق می چکاند

Таваққуъ ба лутфат чунонаст кин дам

توقّع به لطفت چنانست کاین دم

Ба оби гули ин шуъларо воншонд

به آب گل این شعله را وانشاند