Дӯши махдуми ман ки то ҷовид
دوش مخدوم من که تا جاوید
Бод аз ҷоҳу бахти худ хушнӯд
باد از جاه و بخت خود خشنود
Бо ман он кард аз бузургӣҳо
با من آن کرد از بزرگیها
Ки на дид ончунон касе на шунӯд
که نه دید آنچنان کسی نه شنود
Дасти анъом ӯ бсиқли лутф
دست انعام او بصیقل لطف
Занганда зхотрми бздўд
زنگ انده زخاطرم بزدود
Баста аз ман мдиҳи хеш ва бихонад
بسته از من مدیح خویش و بخواند
Ваз сутуданаши ҷон ман осуд
وز ستودنش جان من آسود
Сухан арча набад задаст баланд
سخن ارچه نبد زدست بلند
Лек аз он дасти пояаш бФзўд
لیک از آن دست پایه اش بفزود
Баҳри шеърам чу баҳр дстс дид
بحر شعرم چو بحر دستس دید
Оташии гашти врўи баромади дӯд
آتشی گشت ورو برآمد دود
Нақди шеърами сиёҳ рӯй омад
نقد شعرم سیاه روی آمد
Брмҳки аномлш чу бсўд
برمحکّ اناملش چو بسود
Зонка ашъор буд дасти хушаш
زانکه اشعار بود دست خوشش
Чун бадасташ расед шеърами зуд
چون بدستش رسید شعرم زود
Хуш шуд аз даст ӯ ба завқ арча
خوش شد از دست او به ذوق ارچه
Аз бшоъти забони ҳамеи Фрсўд
از بشاعت زبان همی فرسود
Бас ки дар ваии сиёҳи корӣ буд
بس که در وی سیاه کاری بود
Гашти ҳолеи бадаст ӯ мأхўд
گشت حالی بدست او مأخود
Зон бтиғ забон биоварадаш
زان بتیغ زبان بیاوردش
Ки саропоӣ буд айб олуд
که سراپای بود عیب آلود
Ин ки шуд байтро миён ба ду ним
این که شد بیت را میان به دو نیم
Асари ханҷари забонаш буд
اثر خنجر زبانش بود
Шарафи дстбўш ӯ дарёфт
شرف دستبوش او دریافت
Шеъри ҳиндӯи ниҳоди дӯд андӯд
شعر هندو نهاد دود اندود
Тар шуд андари ҷавори баҳри кафш
تر شد اندر جوار بحر کفش
Чун бадасти муборакаши бисўд
چون بدست مبارکش بیسود
Чун сухани зер даст ӯст чаро
چون سخن زیر دست اوست چرا
Зибардасти ҷой ӯ фармуд
زبردست جای او فرمود
Бар забони муборакаш чу бирафт
بر زبان مبارکش چو برفت
Сад ҳазорон гуҳари азуи брбўд
صد هزاران گهر ازو بربود
Дар баин дасти баҳри ороиш
در بهین دست بهر آرایش
Он арӯсони зиштро бинмуд
آن عروسان زشت را بنمود
Ҳазрат ӯ ва онгаҳе ману нутқ
حضرت او و آنگهی من و نطق
Ин чунин лофи оқилии паймӯд ?
این چنین لاف عاقلی پیمود؟
Чун забонро бмҳри лои аҳсӣ
چون زبان را بمهر لا احصی
Дид , бар ман анояташи бхшўд
دید، بر من عنایتش بخشود
То ки аз ҳар забони нёлоид
تا که از هر زبان نیالاید
Хештани арзи хештани бстўд
خویشتن عرض خویشتن بستود
намешунидам зи чархи бонги сидқат
می شنیدم ز چرخ بانگ صدقت
Чун забонро бмдҳ худ багушӯд
چون زبان را بمدح خود بگشود
эй дариғо ! чу нест қӯти узр
ای دریغا! چو نیست قوّت عذر
Шарҳи ин лутфи бишмор чаҳ суд ?
شرح این لطف بیشمار چه سود؟