эй бузургӣ ки хизмат ту кунад

ای بزرگی که خدمت تو کند

Ҳаркии пайванди ҷон ва тан хоҳад

هرکه پیوند جان و تن خواهد

Гар ҷалоли ту кисватии пӯшад

گر جلال تو کسوتی پوشد

Меҳрро гӯй перҳан хоҳад

مهر را گوی پیرهن خواهد

Вари замири ту шамъии афзуд

ور ضمیر تو شمعی افزود

Моҳи рухшандаро лаган хоҳад

ماه رخشنده را لگن خواهد

Шохи халқ туро биҷунбанд

شاخ خلق ترا بجنباند

Бод чун тайра чаман хоҳад

باد چون طیرۀ چمن خواهد

Зевар аз лутфи ту аўом кунад

زیور از لطف تو اوام کند

Ғунча чун зеб анҷуман хоҳад

غنچه چون زیب انجمن خواهد

Узри анъомҳотро аўмид

عذر انعامهات را اومید

Бкдомини лаб ва даҳан хоҳад

بکدامین لب و دهن خواهد

Ончунон ростӣ ки адл турост

آنچنان راستی که عدل تراست

Бдъои шох норван хоҳад

بدعا شاخ نارون خواهد

Орият аз қади бади андешат

عاریت از قد بد اندیشت

Зулфи сунбули ҳаме шикан хоҳад

زلف سنبل همی شکن خواهد

Изки хашмати аўФтд дар пеш

یزک خشمت اوفتد در پیش

Ҳркҷои марг тохтан хоҳад

هرکجا مرگ تاختن خواهد

Рақам хасмят кашад бар вай

رقم خصمیت کشد بر وی

Ҳркрои чарх мумтаҳан хоҳад

هرکرا چرخ ممتحن خواهد

Аз лақояти чамани бдриўзаҳ

از لقایت چمن بدریوزه

Об рӯй гул ва саман хоҳад

آب روی گل و سمن خواهد

Буии хилқати шнбд бо сабо

بوی خلقت شنبد با صبا

Аз худои марг Настаран хоҳад

از خدا مرگ نسترن خواهد

Ҳар дамии халқи ту бтираҳи машк

هر دمی خلق تو بطیرۀ مشک

Хӯни нофа брихтн хоҳад

خون نافه بریختن خواهد

Қаламат рӯй сиёҳии олам

قلمت روی سیاهی عالم

Аз паии лؤлؤ адан хоҳад

از پی لؤلؤ عدن خواهد

Гар кунад раъии назми хотири ту

گر کند رأی نظم خاطر تو

Аз фалаки хӯша пурН хоҳад

از فلک خوشۀ پرن خواهد

Нек шармандаам ки лутфи ту чун

نیک شرمنده ام که لطف تو چون

Аз ман безабон сухан хоҳад

از من بی زبان سخن خواهد

Чаҳ тариқаст то бадасти орм

چه طریقست تا بدست آرم

Пои мардӣ ки узр ман хоҳад ?

پای مردی که عذر من خواهد؟

Узри ин сардӣу гарони ҷонӣ

عذر این سردی و گران جانی

Магари арўнд хештан хоҳад

مگر اروند خویشتن خواهد