Ҷаноби олии наздик ва ман бхдмти давр

جناب عالی نزدیک و من بخدمت دور

Бензади ақл ҳамоно ки нестам маъзӯр

بنزد عقل همانا که نیستم معذور

Ва лек расми ҷаҳони ситамгар ин будаст

و لیک رسم جهان ستمگر این بودست

Ки бидлонро дорад зи коми дили маҳҷӯр

که بیدلانرا دارد ز کام دل مهجور

Шукуфтаи гулбуни васл ва нишаста ман дилтанг

شکفته گلبن وصل و نشسته من دلتنگ

Канори оби зулолу марои ҷигари мҳрўр

کنار آب زلال و مرا جگر محرور

Дилами зи сина фиғон мекунад ҳаме гуяд

دلم ز سینه فغان می کند همی گوید

Ки эй хулосаи айёму подшоҳи судӯр

که ای خلاصۀ ایّام و پادشاه صدور

Туе ки мъдлтт ҳаст халқро шомил

تویی که معدلتت هست خلق را شامل

Туе ки одат ту ҳаст бар карами мқсўр

تویی که عادت تو هست بر کرم مقصور

Ба ғайбат ту бибин то чаҳ карда бошад худ

به غیبت تو ببین تا چه کرده باشد خود

Фалак ки бо ман ин мекунад буқати ҳузур

فلک که با من این می کند بوقت حضور

На ҷойгоҳи мақом ва на роҳи беруни шӯ

نه جایگاه مقام و نه راه بیرون شو

Бар остон таҳайюр бимонадаам маҳсӯр

بر آستان تحیّر بمانده ام محصور

Чунин ки ҳоли дуои халал пазир шудаст

چنین که حال دعا خلل پذیر شدست

Магари баҳамати садр ҷаҳон шавад маҷбур

مگر بهمّت صدر جهان شود مجبور