Бзргўоро , хат ва иборатат монад

بزرگوارا، خّط و عبارتت ماند

Ба шоҳидӣ ки ба рух бар кашад ниқобии хуш

به شاهدی که به رخ بر کشد نقابی خوش

Касе ки чошнӣӣ ёфт аз иборати ту

کسی که چاشنیی یافت از عبارت تو

Ба завқ ӯ набӯд дар ҷаҳони шаробии хуш

به ذوق او نبود در جهان شرابی خوش

Ду дасти гавҳари бору шикваи талъати ту

دو دست گوهر بار و شکوه طلعت تو

Чу нави баҳорони борону офтобии хуш

چو نو بهاران باران و آفتابی خوش

Чу халқи Фоиҳи ту бар замир ман гузарад

چو خلق فایح تو بر ضمیر من گذرد

зи табъи ман мтршҳ буд гулобии хуш

ز طبع من مترشّح بود گلابی خوش

Прир , Зуҳра ҳаме гуфт , Зуҳра нест маро

پریر، زهره همی گفت، زهره نیست مرا

зи бими ҳасбати ту бар задани забонии хуш

ز بیم حسبت تو بر زدن زبانی خوش

Ба боргоҳи ту то ман ҳадис хеш кунам

به بارگاه تو تا من حدیث خویش کنم

Шаби дарози ббоисту моҳтобии хуш

شب دراز ببایست و ماهتابی خوش

Ба малику ҷоҳи ту оё чаҳ нақс раҳ ёбад ?

به ملک و جاه تو آیا چه نقص ره یابد؟

Ки гардад аз ту дили риши дрдёбии хуш

که گردد از تو دل ریش دردیابی خوش

Итобҳои ту бо банда нохўшиҳо кард

عتابهای تو با بنده ناخوشیها کرد

Вгрчаҳ бошудам аз ту ҳамаи итобии хуш

وگرچه باشدم از تو همه عتابی خوش

намешавад зи ҷигар хӯрданами итоби ту сайр

نمی شود ز جگر خوردنم عتاب تو سیر

Магар бадаст намеоядаш кабобии хуш

مگر بدست نمی آیدش کبابی خوش

Бидон тамаъ ки ризоӣ ту гардадам ҳосил

بدان طمع که رضای تو گرددم حاصل

Шудаст бар дили тангами ҳамаи азобии хуш

شدست بر دل تنگم همه عذابی خوش

Ҳазор бори маро афв карда ӣӣ ва ҳануз

هزار بار مرا عفو کرده یی و هنوز

Нагашт табъи ту бо ман ба ҳеҷ бо бе хуш

نگشت طبع تو با من به هیچ با بی خوش

Магар ки муддати даҳ сол ҳаст ё афзӯн

مگر که مدّت ده سال هست یا افزون

Ки аз шамотат аъдо нахурдам обии хуш

که از شماتت اعدا نخوردم آبی خوش

Ба лафзи ширин аз ту сؤолкӣ кардам

به لفظ شیرین از تو سؤالکی کردم

Бидон тамаъ ки кунам аз ту аҷтзобии хуш

بدان طمع که کنم از تو اجتذابی خوش

Гирифтам онкии чиҳил соли он на ман будам

گرفتم آنکه چهل سال آن نه من بودم

Ки шаб накардам аз андешаи ту хобии хуш

که شب نکردم از اندیشة تو خوابی خوش

Гирифтам онкӣ на ман бӯдаам ки сохта ам

گرفتم آنکه نه من بوده ام که ساخته ام

зи мадҳати туу аслофи ту китобии хуш

ز مدحت تو و اسلاف تو کتابی خوش

Чунон қасида , чу ман банда , дар чунон маъраз

چنان قصیده، چو من بنده، در چنان معرض

Ба чун ту хоҷа фиристад , кам аз ҷавобии хуш

به چون تو خواجه فرستد، کم از جوابی خوش