Маро гуфтанд мавлоно чунин гуфт

مرا گفتند مولانا چنین گفت

Ки ҷузви шеър ходим дид дар пеш

که جزو شعر خادم دید در پیش

Чаро гандум ҳаме бахшад фулонӣ

چرا گندم همی بخشد فلانی

Ки натавонад шикастани нонки хеш

که نتواند شکستن نانک خویش

Агар мамдуҳи дигар чун ту бошад

اگر ممدوح دیگر چون تو باشد

Маро бояд ки бошад лӯти азин беш

مرا باید که باشد لوت ازین بیش

Ба астзҳори ин дасту мурувват

به استظهار این دست و مروّت

Нишоед хештанро кард дарвеш

نشاید خویشتن را کرد درویش