Насебу мадҳу тақозо фузун зада қитъа

نسیب و مدح و تقاضا فزون زده قطعه

Дарин ду рӯза ба ҳар хоҷа Эй фиристодам

درین دو روزه به هر خواجه‌ای فرستادم

Кам аз ҷўоиӣ бошад ба рост ё ба дурӯғ

کم از جوایی باشد به راست یا به دروغ

Худоӣ донад агар кас ба хайр ва шар додам

خدای داند اگر کس به خیر و شر دادم

Басии накӯҳиш худ мекунам ки беҳуда

بسی نکوهش خود می‌کنم که بیهوده

Барин гуруҳ чаро роз хеш бикшодам

برین گروه چرا راز خویش بگشادم

Ҳрор . . . Хари андар . . . Зани ҳамаи шан

هرار...خر اندر... زن همه شان

Агар диҳанд вагарна чу андари афтодам

اگر دهند وگرنه چو اندر افتادم

Дареғи рӯзи ҷавонӣ ки дар маҳолоташ

دریغ روز جوانی که در محالاتش

Ба бод додам ва ӯ низ дод бар бодам

به باد دادم و او نیز داد بر بادم

зи умри ончии баин буд рафт ва дар ҳамаи умр

ز عمر آنچه بهین بود رفت و در همه عمر

Ба коми хеши яке рӯз нест бар ёдам

به کام خویش یکی روز نیست بر یادم

Қиёс ончӣ бимонадаст аз ончӣ шуд ме кун

قیاس آنچه بماندست از آنچه شد می‌کن

Ту гири худ ки расад зиндагӣ ба ҳафтодум

تو گیر خود که رسد زندگی به هفتادم

Ба умри монда агар шодӣаст мардум ро

به عمر مانده اگر شادی است مردم را

Ман аз замона ба умри гузаштаи баси шодам

من از زمانه به عمر گذشته بس شادم

зи фани шеър ба якборагӣ шудам безор

ز فنّ شعر به یکبارگی شدم بیزار

Ки обрӯии барад ҳар замон ба бедодам

که آبروی برد هر زمان به بیدادم

Агар ҳавас буд он рози сар бурун кардам

اگر هوس بود آن راز سر برون کردم

Вагар тамаъ буд онро з даст биниҳодам

وگر طمع بود آن را ز دست بنهادم

Худои ъзўҷли мони қаноатии бдҳод

خدای عزّوجل مان قناعتی بدهاد

Ки ростиро ман зини тамаъ ба фарёдам

که راستی را من زین طمع به فریادم

Агар на офати ин ҳирси мурдаи рег буд

اگر نه آفت این حرص مرده‌ریگ بود

Чаҳ фарқи зишту накӯу харобу ободам ?

چه فرق زشت و نکو و خراب و آبادم؟

Ба пой бар сар ҳар сифла истодан чист ?

به پای بر سر هر سفله ایستادن چیست؟

Чу аз татаббуъи лаззоти бози истодам

چو از تتّبع لذّات باز ایستادم

Чу ростӣу забоноварӣ сети пешаи ман

چو راستیّ و زبان‌آوری‌ست پیشهٔ من

Чу сарву сӯсан кам зон ки бинии озодам

چو سرو و سوسن کم زان که بینی آزادم

Азин сипас шарафи арзи худ нигаҳи драм

ازین سپس شرف عرض خود نگه درام

Ки гӯи шимоли бад-ӣн панд дод устодам

که گو شمال بدین پند داد استادم