Аё расидаи зи фазл ва ҳунар бидон ртбт

ایا رسیده ز فضل و هنر بدان رتبت

Ки тири чарх хитобат кунад худовандам

که تیر چرخ خطابت کند خداوندم

Улувва қадари туро бо фалаки нуҳум ҳамбар

علوّ قدر ترا با فلک نهم همبر

Пас онгаҳе биншинам ки ман хирадмандам

پس آنگهی بنشینم که من خردمندم

Фалак шудаст ғубори сетонаи ту ва лек

فلک شدست غبار ستانة تو و لیک

Бар остони тўоши худ ғубор напасандам

بر آستان تواش خود غبار نپسندم

Ҳадиси шавқи раҳи мадҳ бар забон бигирифт

حدیث شوق ره مدح بر زبان بگرفت

Монад қӯт аз ин беш ҷон басӣ кунадам

ماند قوّت از این بیش جان بسی کندم

Бики киришма ки бо ман хаёли лутф ту кард

بیک کرشمه که با من خیال لطف تو کرد

Ҳамаи ҷавоҳири ашк аз назари биФкндм

همه جواهر اشک از نظر بیفکندم

Замона аз паии изҳори қадари хизмати ту

زمانه از پی اظهار قدر خدمت تو

Ҳамаи ҷавоҳири ашк аз назари биФкндм

همه جواهر اشک از نظر بیفکندم

Замона аз паии изҳори қадари хизмати ту

زمانه از پی اظهار قدر خدمت تو

зи ҳазрати ту ҷудо кард рўзкӣ чандам

ز حضرت تو جدا کرد روزکی چندم

Чу аз анояти лутфи ту арса холӣ ёфт

چو از عنایت لطف تو عرصه خالی یافت

Ба гӯшмоли ҳаводис ҳаме диҳад пандам

به گوشمال حوادث همی دهد پندم

Бурӣдаи бодои пайванд ӯ зи маркази хеш

بریده بادا پیوند او ز مرکز خویش

Чунонкӣ чарх бибаред аз ту пайвандам

چنانکه چرخ ببرّید از تو پیوندم

Нишаста бар дар ва лаб карда меҳру чашми бароа

نشسته بر در و لب کرده مهر و چشم براه

Ҳамеша баҳри хабари ҳамчуи қуфл дар бандам

همیشه بهر خبر همچو قفل در بندم

Агарчӣ аз фазлоти ин сиришки номзбўт

اگرچه از فضلات این سرشک نامضبوط

Ба астину бдомни басии прогндм

به استین و بدامن بسی پراگندم

Нисори хок даратро зи ашки дуздида

نثار خاک درت را ز اشک دزدیده

Чу нори ағшиаҳи дил ба лаъли огндм

چو نار اغشیة دل به لعل آگندم

Даричаҳои назарро зи баси тазоҳуми ашк

دریچه های نظر را ز بس تزاحم اشک

наме тавон ки ба мсмори хоб дар бандам

نمی توان که به مسمار خواب در بندم

Фироқи тест на корӣ дигар ки афтодаст

فراق تست نه کاری دگر که افتادست

Сухани зи гиря чаҳ ронам ? ба хеш ме хандам

سخن ز گریه چه رانم؟ به خویش می خندم

Қисм ба мулҳами фикрӣ ки дод истиғно

قسم به ملهم فکری که داد استغنا

Бнўри сидқи замирати зи зикри савгандам

بنور صدق ضمیرت ز ذکر سوگندم

Ки нест ҳаргизи ташна ба обу мурда ба ҷон

که نیست هرگز تشنه به آب و مرده به جان

Чунон ки ман ба лақои ту орзӯмандам

چنان که من به لقای تو آرزومندم

Бёдгори ман ин байтҳои хӯн олуд

بیادگار من این بیتهای خون آلود

Бидор то бҷноити магар ки пайвандам

بدار تا بجنایت مگر که پیوندم

Ки гар нигарадам сӯии ту зуди пои кушод

که گر نگردم سوی تو زود پای گشاد

Ҷавониби лутфати дасти бастаи орандам

جوانب لطفت دست بسته آرندم

Фзлки ҳамаи тафсили ранҷи ман ин бас

فذلک همه تفصیل رنج من این بس

Ки аз лақои шарифат ба нома хурсандам

که از لقای شریفت به نامه خرسندم