Ҳакими аҳду Фариди замонаи мҷдолдин

حکیم عهد و فرید زمانه مجدالدّین

Ки табъи хастаи худ шодмон азу дорам

که طبع خستۀ خود شادمان ازو دارم

Варои неъмати сиҳҳати дарин ҷаҳони фарох

ورای نعمت صحّت درین جهان فراخ

Ту ҳеҷ неъмати доне , ман он азу дорам

تو هیچ نعمت دانی، من آن ازو دارم

Чу дар муъолиҷат ман накард тақсирӣ

چو در معالجت من نکرد تقصیری

Сипосу миннат то осмон азу дорам

سپاس و منّت تا آسمان ازو دارم

Чу дузди иллати оҳанги гавҳар ҷон кард

چو دزد علّت آهنگ گوهر جان کرد

Миёни дузду гавҳари посбон азу дорам

میان دزد و گوهر پاسبان ازو دارم

Чигуна узри карамҳои ӯ тавонам хост ?

چگونه عذر کرمهای او توانم خواست؟

Ки ман тавон тани нотавон азу дорам

که من توان تن ناتوان ازو دارم

зи чанги иллат чун ҷонам ӯ бурун оварад

ز چنگ علّت چون جانم او برون آورد

Ҳақиқатаст ки ҷону ҷаҳон азу дорам

حقیقتست که جان و جهان ازو دارم

зи ман чаҳ хизмат шоиста ояд онкас ро

ز من چه خدمت شایسته آید آنکس را

Ки баъд аз эзади халлоқи ҷон азу дорам

که بعد از ایزد خلّاق جان ازو دارم