Эмоми оламу қутби ҷаҳони ҷамоли аддӣн

امام عالم و قطب جهان جمال الّدین

Ки шуд зи хотири ту мунфаҷири зҳоби сухан

که شد ز خاطر تو منفجر زهاب سخن

Ҷаҳони маънӣ равшан шавад чу бадарахшад

جهان معنی روشن شود چو بدرخشد

зи субҳи содиқи анфосати офтоби сухан

ز صبح صادق انفاست آفتاب سخن

Хирад блб газад ангушти пеши хомаи ту

خرد بلب گزد انگشت پیش خامۀ تو

Ҳронгҳӣ ки равад нукта ӣӣ зи боби сухан

هرانگهی که رود نکته یی ز باب سخن

зи оби тираи калакат ки қулзумӣ дигараст

ز آب تیرۀ کلکت که قلزمی دگرست

Ҳаме падед шавад гавҳари хўшоби сухан

همی پدید شود گوهر خوشاب سخن

Сари суханҳо дар чанбар хатат зонаст

سر سخنها در چنبر خطت زانست

Ки ҳаст хомаи ту молики алрқби сухан

که هست خامۀ تو مالک الرّقب سخن

Бпоӣ дар Фндши ақл аз сари мастӣ

بپای در فندش عقل از سر مستی

Чу соқии қаламат дар диҳад шароби сухан

چو ساقی قلمت در دهد شراب سخن

Хирад бичишам тъҷӣ ба сӯй ӯ нигарад

خرد بچشم تعجّی به سوی او نگرد

Чу калак ту кунад аз машктар ниқоби сухан

چو کلک تو کند از مشک تر نقاب سخن

Сухан бикуна мъолии ту чу ме нарасад

سخن بکنه معالی تو چو می نرسد

Бихираи хайр чаро май даҳуми азоби сухан ?

بخیره خیر چرا می دهم عذاب سخن؟

Сухан чигуна фиристам бензади ту ки кунад

سخن چگونه فرستم بنزد تو که کند

Уторид аз сари калаки ту аҷтзоби сухан ?

عطارد از سر کلک تو اجتذاب سخن؟

зи сад яке напасандад барои мадҳати ту

ز صد یکی نپسندد برای مدحت تو

Хирад ки пеша ӯ ҳаст интихоби сухан

خرد که پیشۀ او هست انتخاب سخن

Тарӣ шеъри ман аз ғоят латофат нест

تری شعر من از غایت لطافت نیست

Ки бештари з хуй хиҷлатаст оби сухан

که بیشتر ز خوی خجلتست آب سخن

Асири даҳшат ин ҳазратаст табъи раҳе

اسیر دهشت این حضرتست طبع رهی

Нишон он битавон дид аз азтроби сухан

نشان آن بتوان دید از اظطراب سخن

Сухан ба ҳеҷ ҳисоб арча дар наме ояд

سخن به هیچ حساب ارچه در نمی آید

На ҳар чаҳ гуфта шавад бошад аз ҳисоби сухан

نه هر چه گفته شود باشد از حساب سخن

Ҳаме наёрам корми сухани бҳзрти ту

همی نیارم کآرم سخن بحضرت تو

Валек лутф ту меоварад марои бсхн

ولیک لطف تو میآورد مرا بسخن

Арӯси хотири ман меҳр кард бар ту ҳалол

عروس خاطر من مهر کرد بر تو حلال

Ки истимоъи ту худ бас буд савоби сухан

که استماع تو خود بس بود ثواب سخن

Ҷавоби шеър , қабул аз ту чашм ме дорам

جواب شعر، قبول از تو چشم می دارم

Садо буд ки фиристад сухани ҷавоби хн

صدا بود که فرستد سخن جواب خن

Дарозтар зин бо ту марои суханҳо буд

درازتر زین با تو مرا سخنها بود

Агар на бим малолат шудӣ ҳиҷоби сухан

اگر نه بیم ملالت شدی حجاب سخن