Қдўаҳи аҳли маоне эй ки ҳаст

قدوۀ اهل مهانی ای که هست

Меҳри ту ҳамвора ёри ғори ман

مهر تو همواره یار غار من

Моя аз табъ ту андӯзад ҳаме

مایه از طبع تو اندوزد همی

Чашми дарёи табъи гавҳари бори ман

چشم دریا طبع گوهر بار من

Мадҳи ту ҳамчун шаҳодат ме равад

مدح تو همچون شهادت می رود

Бар забони хомаи бемори ман

بر زبان خامة بیمار من

Бошамат то осмони миннат пазир

باشمت تا آسمان منّت پذیر

Гар замин гардад турои рухсори ман

گر زمین گردد ترا رخسار من

Борҳо бастаст нӯки калаки ту

بارها بستست نوک کلک تو

Ақди марвориди андари бори ман

عقد مروارید اندر بار من

Бо камоли қӯти назми сухан

با کمال قوّت نظم سخن

Қосираст аз шукри ту афкори ман

قاصرست از شکر تو افکار من

Ҳар куҷои шеърии фурушам бар касе

هر کجا شعری فروشم بر کسی

Гоҳи даллолӣу гуҳи симсори ман

گاه دلّالی و گه سمسار من

Муштарии шогирд дукон манаст

مشتری شاگرد دکّان منست

То ту додӣ равнақи бозори ман

تا تو دادی رونق بازار من

Тири гардуни хок бар сар ме кунад

تیر گردون خاک بر سر می کند

То ту будӣ ровии ашъори ман

تا تو بودی راوی اشعار من

Дар ҷаҳонати ҷузи ғами ман ғам мабод

در جهانت جز غم من غم مباد

эй бтҳқиқ аз карами ғмхўори ман

ای بتحقیق از کرم غمخوار من

Худ биҷузи тиморкии ман хўрдмӣ

خود بجز تیمارکی من خوردمی

Гар нахурдӣ лутфи ту тимори ман ?

گر نخوردی لطف تو تیمار من؟

Вар набошад пои лутфат дар миён

ور نباشد پای لطفت در میان

Сар ба чизе дар наёрад кори ман

سر به چیزی در نیارد کار من

Бо хаёлати дӯш то вақти саҳар

با خیالت دوش تا وقت سحر

Гуфт сад бори ин дили афкори ман

گفت صد بار این دل افکار من

эй шифои дардмандони ёди ту

ای شفای دردمندان یاد تو

Чунӣ аз дарди сар бисёр ман

چونی از درد سر بسیار من

Пои мардии дигарами доне ки кист

پای مردی دیگرم دانی که کیست

Худ ба худ тамҳид кун аъзори ман

خود به خود تمهید کن اعذار من

Ман ба иқболи ту баси мстзҳрм

من به اقبال تو بس مستظهرم

То қиёмати боди астзҳори ман

تا قیامت باد استظهار من