Бурун рафтам аз хонаи даии нигаҳбон

برون رفتم از خانه دی نگهبان

Тиҳӣ буд аз ояндагони кӯии ман

تهی بود از آیندگان کوی من

Фурӯи рафта бо худ ба андеша ӣӣ

فرو رفته با خود به اندیشه یی

Ҷавонӣ даромад зи паҳлавии ман

جوانی درآمد ز پهلوی من

Гаронӣ ба болои ду чанд уштурӣ

گرانی به بالا دو چند اشتری

Ҳар ангушт ӯ чун дўбозўии ман

هر انگشت او چون دوبازوی من

Ҳамоили зпўлод дар гарданаш

حمایل زپولاد در گردنش

Чунон қатраи об аз ҷӯии ман

چنان قطرۀ آب از جوی من

Бузади дасту пӯлоди равшани зибр

بزد دست و پولاد روشن زبر

Броҳхт ва оварад рухи сӯии ман

برآهخت و آورد رخ سوی من

Чу наздик шуд бемуҳобо кашид

چو نزدیک شد بی محابا کشید

Бараҳнаи бикбор дар рӯй ман

برهنه بیکبار در روی من

Чу аз пари дилӣ ман нарафтам зи ҷой

چو از پر دلی من نرفتم ز جای

На ожангӣ омад дар абрӯии ман

نه آژنگی آمد در ابروی من

Бар оҳхти теғу бёзиди даст

بر آهخت تیغ و بیازید دست

Яке пора бигирифт аз мӯии ман

یکی پاره بگرفت از موی من

Ато додам ӯро зи худ андакӣ

عطا دادم او را ز خود اندکی

з шодӣ бабўсед зонуии ман

ز شادی ببوسید زانوی من