Бас кун эй сарди нохуши аҳмақ

بس کن ای سرد ناخوش احمق

Чанд ва то чанд ҳиялату фани ту

چند و تا چند حیلت و فن تو

Пеши азинми тамаъ чу май будӣ

پیش ازینم طمع چو می بودی

Ба итобӣ ва хаз адкни ту

به عتابیّ و خزّ ادکن تو

намефитодам ба хок ва ме додам

می فتادم به خاک و می دادم

Бӯса бар пои ту чу домани ту

بوسه بر پای تو چو دامن تو

Чун маро нест ҳеҷ баҳра аз он

چون مرا نیست هیچ بهره از آن

Банду ғули боди ҷомеъа бар тани ту

بند و غل باد جامعه بر تن تو

Бибаредам тамаъи бикбораҳ

ببریدم طمع بیکباره

Рустам аз борномаҳ кардан ту

رستم از بارنامه کردن تو

Брншинми азин сипас ҳамаи ҷой

برنشینم ازین سپس همه جای

Чун зиҳи перҳан ба гардани ту

چون زه پیرهن به گردن تو

Ҳар чаҳ мехостам бихоҳам гуфт

هر چه می خواستم بخواهم گفت

Фори ғам . . . . Дар . . . . Зани ту

فار غم .... در .... زن تو