эй ҳамаи сарварон рӯй замин

ای همه سروران روی زمین

Бар хатати сари ниҳода чун хома

بر خطت سر نهاده چون خامه

Гар ниёем ба хизматати пас азин

گر نیایم به خدمتت پس ازین

То нагӯйӣ ки гашти худ кома

تا نگویی که گشت خود کامه

Каз паии онкии дай ба сафаи ту

کز پی آنکه دی به صفّة تو

Гарм кардам ба шеъри ангомаҳ

گرم کردم به شعر انگامه

Шарм дорам ки боз ме оем

شرم دارم که باز می آیم

Бо чунон шеъри даҳуми дарин ҷома

با چنان شعر دهم درین جامه