эй худовандӣ ки андари хушки соли қаҳти ҷӯад

ای خداوندی که اندر خشک سال قحط جود

Пухта шуд аз оби анъоми ту нони гурусна

پخته شد از آب انعام تو نان گرسنه

Зонкаҳи ту машҳури офоқии бенон додан чу субҳ

زآنکه تو مشهور آفاقی بنان دادن چو صبح

Сари бадар гоҳат ниҳодаст осмони гурусна

سر بدر گاهت نهادست آسمان گرسنه

Сайли анъоми ту ҳрдми дрўсоқи соилон

سیل انعام تو هردم دروثاق سایلان

Ончунон уфтад ки оташ дар равони гурусна

آنچنان افتد که آتش در روان گرسنه

Шакли ахлоқи ҳасудат гар кунам бар рӯй нон

شکل اخلاق حسودت گر کنم بر روی نان

Буии он аз нон бигардонад Аннани гурусна

بوی آن از نان بگرداند عنان گرسنه

Ҳамчуи машриқи қурси гармаши миФрстди ҷӯади ту

همچو مشرق قرص گرمش میفرستد جود تو

Ар диҳандаш зон сӯии мағриби нишони гурусна

ار دهندش زان سوی مغرب نشان گرسنه

Нест бе ёди сахояти достони аҳли фазл

نیست بی یاد سخایت داستان اهل فضل

Оре аз нон нест холии достони гурусна

آری از نان نیست خالی داستان گرسنه

Андин даврон ки мегардад сияҳ чун рӯй фазл

اندین دوران که میگردد سیه چون روی فضل

Рӯй қурси моҳу хуршед аз фиғони гурусна

روی قرص ماه و خورشید از فغان گرسنه

Қурси хур бар худ ҳаме ларзад , чаро ? аз баҳри онк

قرص خور بر خود همی لرزد ، چرا؟ از بهر آنک

Тез кард ахтар бирав дандони басони гурусна

تیز کرد اختر برو دندان بسان گرسنه

Гашта бе обони бхўни якдигари ташна чунонк

گشته بی آبان بخون یکدیگر تشنه چنانک

Нони ҳамеи оранди берун аз даҳони гурусна

نان همی آرند بیرون از دهان گرسنه

Прдлонро нони сайр аз луқмаҳои беваи зан

پردلان را نان سیر از لقمه های بیوه زن

Гирди нонрои деги чарб аз грдрони гурусна

گرد نانرا دیگ چرب از گردران گرسنه

Ҳркҷо дидӣ ду нони пайдои бадасти оҷизӣ

هرکجا دیدی دو نان پیدا بدست عاجزی

Дар змонбинии бадви ёзони синони гурусна

در زمانبینی بدو یازان سنان گرسنه

Субҳ пинҳон мекунад дар зери чодари қурси хеш

صبح پنهان میکند در زیر چادر قرص خویش

Зини сияҳи комон чун шаби нони ситони гурусна

زین سیه کامان چون شب نان ستان گرسنه

Бар гузори нони даҳанҳо боз карда чун танур

بر گذار نان دهنها باز کرده چون تنور

Теғи дорон чу оташ хӯн фишон гурусна

تیغ داران چو آتش خون فشان گرسنه

Дар фироқи қурси тан чун ресмони бгдохтаҳ

در فراق قرص تن چون ریسمان بگداخته

Ҳамчуи шамъ аз оташи дили нотавони гурусна

همچو شمع از آتش دل ناتوان گرسنه

Гар нагардад сӯрати тадбири нони пешаши сипар

گر نگردد صورت تدبیر نان پیشش سپر

Захми шамшери фанои надиҳади амони гурусна

زخم شمشیر فنا ندهد امان گرسنه

Тарсам ояд аз забони ман хатое дар вуҷӯд

ترسم آید از زبان من خطایی در وجود

Зонка дорад ранги девонаи ҷавони гурусна

زانکه دارد رنگ دیوانه جوان گرسنه

Хўоҷгониро ки бошад меъдаи анбори сайр

خواجگانی را که باشد معدۀ انبار سیر

Эҳтирозӣ шарт бошад аз забони гурусна

احترازی شرط باشد از زبان گرسنه

Зонкаҳ аз оташ набошад пунбаро чандон хатар

زآنکه از آتش نباشد پنبه را چندان خطر

Коҳили неъматро кунун аз шоирони гурусна

کاهل نعمت را کنون از شاعران گرسنه

Соҳбо !гар даст мтмъомт надорад дасти пеш

صاحبا ! گر دست مطمعامت ندارد دست پیش

Шаканд сайлоби танагии банди ҷони гурусна

شکند سیلاب تنگی بند جان گرسنه

Мизбони лутфро гӯ то ки бошад тоза рӯй

میزبان لطف را گو تا که باشد تازه روی

Зонка нохонда раседаш миҳмони гурусна

زانکه ناخوانده رسیدش میهمان گرسنه

Ҳркро бар хон ҳиммат ҳаст нони мардумӣ

هرکرا بر خوان همّت هست نان مردمی

Нгслд аз дарга ӯ корвони гурусна

نگسلد از درگه او کاروان گرسنه

Ва онкӣ чун Юсуф буд малики хзоин дар кафш

و آنکه چون یوسف بود ملک خزاین در کفش

Чора набӯд зонка бошад меҳрбони гурусна

چاره نبود زانکه باشد مهربان گرسنه

Дафъ кун зи анбори худ айни алкмол аз баҳри онк

دفع کن ز انبار خود عین الکمال از بهر آنک

Чашмро таъси бошад хоссаи он гурусна

چشم را تاثیر باشد خاصۀ آن گرسنه

Кард мустағнии зи таърифами радифи шеър аз онк

کرد مستغنی ز تعریفم ردیف شعر از آنک

Бар сар ин гуфта банушам фалони гурусна

بر سر این گفته بنوشم فلان گرسنه

Бод дар чанги ҳаводиси хасми проҳўии ту

باد در چنگ حوادث خصم پرآهوی تو

Ҳамчуи оҳӯ дар кафи шери жёни гурусна

همچو آهو در کف شیر ژیان گرسنه