Карими арсаи олами ҷаҳони лутфу карам

کریم عرصۀ عالم جهان لطف و کرم

Зиҳии хаҷали зи сахояти равони ҳотами тай

زهی خجل ز سخایت روان حاتم طی

Хилофи рои ту берун кашад ба дасти фано

خلاف رای تو بیرون کشد به دست فنا

зи пушти муҳраи чархи ситезаи рӯи рагу пай

ز پشت مهرۀ چرخ ستیزه رو رگ و پی

Хамири мояи қаҳри ту ман алайҳои ?фон

خمیر مایۀ قهر تو من علیها فان

Ҷавози номаи лутфи ту кули шийъи ҳӣ

جواز نامۀ لطف تو کلّ شیء حی

НФози амри туу инқиёди чархи чунон

نفاذ امر تو و انقیاد چرخ چنان

Ки дар нагунҷад мобайнашони трохӣ кӣ

که در نگنجد مابینشان تراخی کی

Фалаки зи бأс ту шуд бади мизоҷ азон ҳаррӯз

فلک ز بأس تو شد بد مزاج ازان هرروز

Змъдаҳи брФкндаҳи қурси офтоб ба қӣ

زمعده برفکنده قرص آفتاب به قی

Замонагар зи дами халқи ту мадад ёбад

زمانه گر ز دم خلق تو مدد یابد

Зхори хушки гул тар диҳад бмўсми дай

زخار خشک گل تر دهد بموسم دی

Чу сарв гардад ҳолеи зи бандҳо озод

چو سرو گردد حالی ز بندها آزاد

Гар аўФтди назари иҳтимоми ту бар не

گر اوفتد نظر اهتمام تو بر نی

Бгстрди қадари андари равоқи симое

بگسترد قدر اندر رواق سیمایی

Бурузи бори хилофи ту рФрФи лошӣ

بروز بار خلاف تو رفرف لاشی

Шавад чу сояи сияҳ рӯйу паии сипари хуршед

شود چو سایه سیه روی و پی سپر خورشید

Агар наёяд ҳукми туро чу сояи зи пай

اگر نیاید حکم ترا چو سایه ز پی

Зтоби синаи хасмат ки мезанад шуъла

زتاب سینۀ خصمت که میزند شعله

Мсоми мардуми чашмаш ҳаме Чехияанд хуй

مسام مردم چشمش همی چکاند خوی

Сазад ки аз шарафи хизмати ту фахри орад

سزد که از شرف خدمت تو فخر آرد

Бросмони чаҳоруми замини хиттаи ҷай

برآسمان چهارم زمین خطّۀ جی

Намӯд лутфи ту иҳтимому хасм бе обат

نمود لطف تو اهتمام و خصم بی آبت

з рӯй хомии қӯт ҳаме гирифт чу май

ز روی خامی قوّت همی گرفت چو می

Чу дид қаҳри ту зини пас муъолиҷат накунад

چو دید قهر تو زین پس معالجت نکند

Чунин заданд мисли кохри алдўои аллакай

چنین زدند مثل کاخر الدّوا الکیّ

СҳоиФи карамати нашр чун тавонам кард

صحایف کرمت نشر چون توانم کرد

Ки дасти ҷӯад ту кардаст зикри ҳотами тай

که دست جود تو کردست ذکر حاتم طیّ

Чу хостам ки зи тақсир хеш хоҳам узр

چو خواستم که ز تقصیر خویش خواهم عذر

Хирад нафир баровард ва гуфт : хомаш , ҳай !

خرد نفیر برآورد و گفت : خامش ،هی!

Ту қосирӣ на муқассир , чаҳ ҳоҷатаст бъзр ?

تو قاصری نه مقصّر ، چه حاجتست بعذر؟

Дъи алншдши фӣаи ?фони золки ило

دع النشدّش فیه فانّ ذالک الیّ

Ҳузури ту чаҳ ҷамоли орад дар он ҳазрат

حضور تو چه جمال آرد در آن حضرت

Ки дуни сафи нъолст на ҷои соҳиби рай ?

که دون صفّ نعالست نه جای صاحب ری؟

Бҳзртӣ ки дарави моҳ бо ниқоб омад

بحضرتی که درو ماه با نقاب آمد

Чаҳ сояи афканди онҷои шуъоъи нури ҷаддӣ

چه سایه افکند آنجا شعاع نور جدی

Бисот ӯ фалакаст ва ту хоки паии сипарӣ

بساط او فلکست و تو خاک پی سپری

Агар ҳазор бакӯшӣ куҷои рисӣ бар вай

اگر هزار بکوشی کجا رسی بر وی

Ҳар онкӣ сар наниҳад бар хати мисоли ту бод

هر آنکه سر ننهد بر خط مثال تو باد

Шикастаи пушти всиаҳи рӯ чу зулфи дилбари қӣ

شکسته پشت وسیه رو چو زلف دلبر قی