Дарё дило ту онӣ , каз файзи табъи равшан

دریا دلا تو آنی، کز فیض طبع روشن

Гирди саводи шабаҳат , аз рӯй дайн бишустӣ

گرد سواد شبهت، از روی دین بشستی

Пешати ниҳоди гардун , ҳар арзў ки кардӣ

پیشت نهاد گردون، هر ارزو که کردی

Зон пештар ки гуфтӣ , зон бештар ки ҷустӣ

زان پیشتر که گفتی، زان بیشتر که جستی

Дар навбати бузургӣ , ҳар чанд чун Фзлк

در نوبت بزرگی، هر چند چون فذلک

Дар охир алзмонӣ , дар мартабати нахустӣ

در آخر الزّمانی ، در مرتبت نخستی

Ҷӯади ту бртўотр , чун ҳодисоти гетӣ

جود تو برتواتر ، چون حادثات گیتی

Фазли ту бениҳоят , чун шукри тандурустӣ

فضل تو بی نهایت، چون شکر تندرستی

Мансӯх шудаи бики раҳ , дар даври дониши ту

منسوخ شده بیک ره، در دور دانش تو

Эъҷози назми соҳиб , таҳсини шайхи бастӣ

اعجاز نظم صاحب، تحسین شیخ بستی

Гардун ки доими орад , ҳар сахте биравем

گردون که دایم آرد، هر سختیی برویم

Оварад аз тарафҳо , дар кори бандаи сустӣ

آورد از طرفها، در کار بنده سستی

Аз рӯй лоф гуфтам , орм ба хоки пушташ

از روی لاف گفتم، آرم به خاک پشتش

Ҳар чанд ин ҳикоят , худ буд маҳзи рстӣ

هر چند این حکایت ، خود بود محض رستی

Дастам бибаст ногуҳ , воФкнд зер поем

دستم ببست ناگه، وافکند زیر پایم

Пас гуфт хез ва бинмо , ин чобукӣу чустӣ

پس گفت خیز و بنما، این چابکی و چستی

Фарёди ман рас акнӯн , кам дасту пои баста

فریاد من رس اکنون، کم دست و پای بسته

Бо чун фалаки ҳарифӣ бояд гирифт кстӣ

با چون فلک حریفی باید گرفت کستی