эй ки доими басари ангушти дҳо

ای که دایم بسر انگشت دها

Шери шерони бкФоити дӯшӣ

شیر شیران بکفایت دوشی

Вай ки дар васфи ҳунармандии ту

وی که در وصف هنرمندی تو

Ақл ҳайрон шавад аз бе ҳушӣ

عقل حیران شود از بی هوشی

Вай ки дар васфи мурувват май ҷӯад

وی که در وصف مروّت می جود

Аз кафи соқии ҳиммати нӯшӣ

از کف ساقی همّت نوشی

Вай ки дар шахси амл аз сари лутф

وی که در شخص امل از سر لطف

Ҳар замони кисвати дигари пӯшӣ

هر زمان کسوت دیگر پوشی

Рӯзҳо шуд ки накардӣ ёдам

روزها شد که نکردی یادم

Чаҳ буд мӯҷиби ин фаромӯшӣ ?

چه بود موجب این فراموشی؟

Гўшкии бози ҳамеи дори маро

گوشکی باز همی دار مرا

Каз азизем чу чашму гӯшӣ

کز عزیزیم چو چشم و گوشی

Сахт кушедам дар хизмати ту

سخت کوشیدم در خدمت تو

Дар ҳақами суст чаро мекӯшӣ ?

در حقم سست چرا می کوشی؟

То бад-ӣни ҳақи ним аҳмақи доне

تا بدین حق نیم احمق دانی

Ки буд посухи ман хомӯшӣ

که بود پاسخ من خاموشی

Чӯби дорӣу маро май бояд

چوب داری و مرا می باید

Чаҳ кунам чун суханами нниўшӣ ?

چه کنم چون سخنم ننیوشی؟

Нест аўмид ки бахшеи бслт

نیست اومید که بخشی بصلت

Чашм дорам ки бзр бифурӯшӣ

چشم دارم که بزر بفروشی