Аё ҳурӣ ки дастати гоҳи бахшиш

ایا حرّی که دستت گاه بخشش

Чу абр баҳманаст аз сими пошӣ

چو ابر بهمنست از سیم پاشی

Шикорӣ кардаам имрӯзи зебо

شکاری کرده ام امروز زیبا

Чунон каз сими сарвӣ бар тарошӣ

چنان کز سیم سروی بر تراشی

Валек аз шарм рӯем май намояд

ولیک از شرم رویم می نماید

Аз он торак ки худ донеи тҳошӣ

از آن تارک که خود دانی تحاشی

Гарми ту як суроҳе ме фиристӣ

گرم تو یک صراحی می فرستی

з рӯй дӯстӣу хоҷаи тошӣ

ز روی دوستی و خواجه تاشی

Футуҳӣ кам аз вгрдди муяссар

فتوحی کم از وگردد میِسر

Чунон бошад ки ту худ дода бошӣ

چنان باشد که تو خود داده باشی