Ҷаҳони фазлу фазойили эмоми раббонӣ

جهان فضل و فضایل امام ربّانی

Ки қоимаст бтўи қӯти мусулмонӣ

که قایمست بتو قوّت مسلمانی

Шаҳоби чархи шариъат ки гашти хокистар

شهاب چرخ شریعت که گشت خاکستر

зи тоби нури замирати нуфуси шайтонӣ

ز تاب نور ضمیرت نفوس شیطانی

Барои тӯҳфа ҷон мебаранд дасти бадаст

برای تحفۀ جان می برند دست بدست

Ҷавоҳири суханати соликони рӯҳонӣ

جواهر سخنت سالکان روحانی

Чу дар мъолм қадаст мсрҳи ?назарет

چو در معالم قدست مسرح نظرت

Кӣ илтифоти намое ба олами фонӣ ?

کی التفات نمایی به عالم فانی؟

Чу нек дарнигарӣ камтаринаи хошокист

چو نیک در نگری کمترینه خاشاکیست

Ба чашми ҳиммати ту коиноти ҷисмонӣ

به چشم همّت تو کاینات جسمانی

Балои оламу шавқи ману фазойили ту

بلای عالم و شوق من و فضایل تو

Баён пазир наёяд ба нутқи инсонӣ

بیان پذیر نیاید به نطق انسانی

Басанда ноед борони ашкҳои маро

بسنده ناید باران اشکهای مرا

Агар з сабр бидӯзам ҳазор боронӣ

اگر ز صبر بدوزم هزار بارانی

Мароу шаҳри марои пушт по задӣ ва шуд ӣ

مرا و شهر مرا پشت پا زدی و شد ی

Фурӯ гузошта девонаро ба вайронӣ

فرو گذاشته دیوانه را به ویرانی

Биппар илму амал май парӣ бтў нарасад

بپّر علم و عمل می پری بتو نرسد

Касе ки ҳаст асири қуюди нафсонӣ

کسی که هست اسیر قیود نفسانی

Маро ки пой надорам ту дасти гири арнӣ

مرا که پای ندارم تو دست گیر ارنی

Ту худ ба пари фириштаи парии босонӣ

تو خود به پرّ فرشته پری بآسانی

Марои з даврӣ ҷонаст ин ҳамаи ғами дил

مرا ز دوری جانست این همه غم دل

Вагарнаи ту баҳамаи ҳоли мӯниси ҷонӣ

وگرنه تو بهمه حال مونس جانی

зи лавҳи синааи ман ?ити хулӯсу дуо

ز لوح سینةۀ من ایت خلوص و دعا

Агар чаҳ менанивисам чу об май хуоне

اگر چه می ننویسم چو آب می خوانی

Аз ончӣ бе ту барин ҷон хаста ме гузарад

از آنچه بی تو برین جان خسته می گذرد

Чгўим ва чаҳ нивисам ? ту худ нкўдонӣ

چگویم و چه نویسم؟ تو خود نکودانی

Ба илтимос чаҳ заҳмати намоямат ? ки ту худ

به التماس چه زحمت نمایمت؟ که تو خود

зи ман дареғи надорӣ ҳар ончӣ битавонӣ

ز من دریغ نداری هر آنچه بتوانی