Пешвои уламои хусрави донишмандон

پیشوای علما خسرو دانشمندان

эй ки бар аҳли маъонии бсзои Подшаҳӣ

ای که بر اهل معانی بسزا پادشهی

Лашкар фақр шавад мунҳазим аз соҳати даҳр

لشکر فقر شود منهزم از ساحت دهر

Чун кунад хайли сахо аз сари калакати сияҳӣ

چون کند خیل سخا از سر کلکت سیهی

Оташин шуъла барояд ба сари оби ҳаёт

آتشین شعله برآید به سر آب حیات

Ҳрдм аз ғайрати хокӣ ки бирав пой наҳй

هردم از غیرت خاکی که برو پای نهی

Ҳафт гардунро дар ҳалқа дуруст дидам

هفت گردون را در حلقۀ درست دیدم

Ҷой бар гардан ҳам карда з бе ҷойгаҳӣ

جای بر گردن هم کرده ز بی جایگهی

Қиссаи ғусса бе обии ман асғо кун

قصّۀ غصّۀ بی آبی من اصغا کن

Магарам рӯй диҳад аз карамати рӯз баӣ

مگرم روی دهد از کرمت روز بهی

Андарин шиддати гармо ки биндохти сипар

اندرین شدّت گرما که بینداخت سپر

Теғи сабзаи з ки аз кавкабаи тири маӣ

تیغ سبزه ز که از کوکبۀ تیر مهی

Об ноёб чунон шуд ки ҳаме бар лаби ҷӯй

آب نایاب چنان شد که همی بر لب جوی

Дастҳо ҷуз ба таяммум накушуд сар ва сеӣ

دستها جز به تیّمم نکشد سر و سهی

Дояи абр чу шераши надиҳад , Тифли набот

دایۀ ابر چو شیرش ندهد، طفل نبات

Чаҳ кунад гар накунад гӯнаи рухсори гуҳӣ ?

چه کند گر نکند گونۀ رخسار گهی؟

Ҳамаи ақсоми бадии таъбия дар бе обӣаст

همه اقسام بدی تعبیه در بی آبیست

Сабаб инаст ки обиро хонанд баӣ

سبب اینست که آبی را خوانند بهی

Зобри куффори ту дар юза обаст маро

زابر کفّار تو در یوزة آبست مرا

Ба кам аз оби худ аз дасти раҳе кӣ барраӣ ?

به کم از آب خود از دست رهی کی برهی؟

Гарчи дар хизмати ҷоҳи ту маро обӣ нест

گرچه در خدمت جاه تو مرا آبی نیست

Дорам он чашм ки оби орад бо рӯй раҳе

دارم آن چشم که آب آرد با روی رهی

Бодами лутфи ту ҳар лаҳза умедам гуяд

بادم لطف تو هر لحظه امیدم گوید

Ройгон аз кафи мангар ҳамаи бодии нҷҳӣ

رایگان از کف من گر همه بادی نجهی

Кшткӣ дорам чун киштии арбоби ҳунар

کشتکی دارم چون کشتی ارباب هنر

Монда бар хушку бадв рӯй ниҳодаи тбҳӣ

مانده بر خشک و بدو روی نهاده تبهی

Коб хоҳам з ту хоҳам ки чу баҳрии пари дил

کآب خواهم ز تو خواهم که چو بحری پر دل

На аз инҳо ки чу чоҳанд ҳамаи чашми тиҳӣ

نه از اینها که چو چاهند همه چشم تهی

Кишти ман ташна ва ман гуруснаи тарсами фардо

کشت من تشنه و من گرسنه ترسم فردا

Надиҳади нонам ар имрӯзи ту абаш надиҳӣ

ندهد نانم ار امروز تو ابش ندهی