Бномизди чунон фаррухи лақое

بنامیزد چنان فرّخ لقایی

Ки гӯйии сояи пари ҳумое

که گویی سایۀ پرّ همایی

Чу бигушое забон лабҳо бабандӣ

چو بگشایی زبان لبها ببندی

Чу дар бандагии қабои гетии гушойӣ

چو در بندگی قبا گیتی گشایی

Бшмшири ту нусратро тафохур

بشمشیر تو نصرت را تفاخر

Ббозори ту маъниро равое

ببازار تو معنی را روایی

Камарбанди ду пайгари бугсалоне

کمربند دو پیگر بگسلانی

Агар бо осмони зӯри озмоиӣ

اگر با آسمان زور آزمایی

Якояки бркнии дандони парвин

یکایک برکنی دندان پروین

Агар дандони кин бар чархи сое

اگر دندان کین بر چرخ سایی

Ҷаҳонгирӣ агар даъвӣ кунӣ ту

جهانگیری اگر دعوی کنی تو

Забон ханҷарат бидиҳад гўоиӣ

زبان خنجرت بدهد گوایی

Чунон бар зарфишонии чираи дастӣ

چنان بر زرفشانی چیره دستی

Кигар бо душманони кӯшиши намое

که گر با دشمنان کوشش نمایی

Ҳасудат дар паноҳ рӯй чун зар

حسودت در پناه روی چون زر

Тавонад ёфт аз дастати раҳоӣ

تواند یافت از دستت رهایی

Набӯд аз рӯзгорами ин таваққуъ

نبود از روزگارم این توقّع

Ки ту бо мо чунин фориғи даройӣ

که تو با ما چنین فارغ درآیی

Ман аз хизмати бкоҳонидаҳу онгоҳ

من از خدمت بکاهانیده و آنگاه

Ту дар лутф ва тавозуъ ме физойӣ

تو در لطف و تواضع می فزایی

Бғибт дода бе ташрифи ходим

بغیبت داده بی تشریف خادم

з рӯй мардумӣу хуб рое

ز روی مردمیّ و خوب رایی

Маро дар хона аз ташрифи ту ид

مرا در خانه از تشریف تو عید

Ман андари рӯсто аз бе навое

من اندر روستا از بی نوایی

Ҳам аз бахт манаст ин арнаҳи ҳаргиз

هم از بخت منست این ارنه هرگز

Набошад иди худ бе рӯстоӣ

نباشد عید خود بی روستایی

Нахоҳам узри ташрифат , чаро ? зонк

نخواهم عذر تشریفت ، چرا؟ زانک

Биҳамдиллоҳи ту беш аз ъзрмоиӣ

بحمدالله تو بیش از عذرمایی

Ки хуршед арча бар чарх баландаст

که خورشید ارچه بر چرخ بلندست

Баҳр ҷое расонади равшаноӣ

بهر جایی رساند روشنایی