Махдуми камоли миллату дайн

مخدوم کمال ملّت و دین

эй рои ту сӯии нек рое

ای رای تو سوی نیک رایی

Кори қалами ту Нақшбандӣ

کار قلم تو نقشبندی

Расми карамати гиреҳи гушойӣ

رسم کرمت گره گشایی

Бар рағми замонаи лутфи табъат

بر رغم زمانه لطف طبعت

Бар дасти гирифта ҷон физойӣ

بر دست گرفته جان فزایی

Хати ту чу зулфи моҳи рӯйон

خطّ تو چو زلف ماه رویان

Андохта доми дилрабое

انداخته دام دلربایی

Пайвастаи хаёли талъати ту

پیوسته خیال طلعت تو

Дар дид ? мо чу равшаноӣ

در دید؟ ما چو روشنایی

Аз ҳад бигузашт иштиёқам

از حد بگذشت اشتیاقم

Чунӣ ва чигуна ӣӣ куҷое ?

چونی و چگونه یی کجایی؟

Он чист ки аз ту нест моро ?

آن چیست که از تو نیست ما را ؟

Бо ӣнҳамаи даврӣу ҷудоӣ

با اینهمه دوری و جدایی

На нома , на пурсиш ва на пайғом

نه نامه، نه پرسش و نه پیغام

На дӯстӣ ва на ошноӣ

نه دوستی و نه آشنایی

Субҳони аллоҳи зи толеъи ман

سبحان الله ز طالع من

Бигирифт замонаи биўФоиӣ

بگرفت زمانه بیوفایی

Акнӯн ки зи ҳеҷ сӯ надорад

اکنون که ز هیچ سو ندارد

Бозори ҳнрўрони равое

بازار هنروران روایی

Бали ҳам бтў оварам ки ҳастӣ

بل هم بتو آورم که هستی

Маъшуқаи рӯзи бенавоӣ

معشوقۀ روز بینوایی

Марсуми ту буду баси раҳе ро

مرسوم تو بود و بس رهی را

Сармояи асли коди худоӣ

سرمایۀ اصل کد خدایی

Ваон низ зи дасти баради ҳиҷрон

وان نیز ز دست برد هجران

Дар пой фитод чанд лое

در پای فتاد چند لایی

Маъзулӣу харҷу дасти танагӣ

معزولی و خرج و دست تنگی

Оварад маро ба жожи хое

آورد مرا به ژاژ خایی

Дар ғайбати ту ълоءи дайн ро

در غیبت تو علاء دین را

Аз муҳташамӣу подшоиӣ

از محتشمیّ و پادشایی

Худ нест бдоъии алтФоқӣ

خود نیست بداعی التفاقی

Чандон ки ҳаме кунад гадоӣ

چندان که همی کند گدایی

Ваз ҳайбат ӯст духтари руз

وز هیبت اوست دختر رز

Бар бастаи ниқоби порсое

بر بسته نقاب پارسایی

Тавфиқи карам на ҳар касе рост

توفیق کرم نه هر کسی راست

Кон ҳаст атийятии худоӣ

کان هست عطیّتی خدایی

Бо онкӣ марост сад шикоят

با آنکه مراست صد شکایت

Аз маҷлиси олии ълоиӣ

از مجلس عالی علایی

Шояд ки ту шукри гӯйӣ аз вай

شاید که تو شکر گویی از وی

Зебад ки тўоши ҳамеи стоиӣ

زیبد که تواش همی ستایی

Каз ғояти бади адое ӯ

کز غایت بد ادایی او

Маърӯф шудӣ ба неки адое

معروف شدی به نیک ادایی

Чун май нрздикии ман ангур

چون می نرزدیکی من انگور

Пеши писарати сари сенае

پیش پسرت سر سنایی

Мо низ се чори солаи марсум

ما نیز سه چار ساله مرسوم

Бгзоштаҳем то ту ое

بگذاشته ایم تا تو آیی