Садрои равои мадори зи анъоми худ маро

صدرا روا مدار ز انعام خود مرا

Марҳӯми мондаи доиму онрои баҳонаи ҳеҷ

مرحوم مانده دایم و آنرا بهانه هیچ

Ҳар рӯзи бомдоди нуҳуми рух ба даргаат

هر روز بامداد نهم رخ به درگهت

Як дили пар аз умеди вапас онгаҳ шабонаи ҳеҷ

یک دل پر از امید وپس آنگه شبانه هیچ

Чандини ҳазор тири маъонии зи шасти табъ

چندین هزار تیر معانی ز شست طبع

Кардам кушоду номдози он бар нишонаи ҳеҷ

کردم گشاد و نامداز آن بر نشانه هیچ

Панҷоҳ соли хизмати ин хона карда ам

پنجاه سال خدمت این خانه کرده ام

Ва имрӯз нест ҳамраҳи ман ҷузи фасонаи ҳеҷ

و امروز نیست همره من جز فسانه هیچ

Гар мустаҳаққи ҳеҷ ним ману офтоби чарх

گر مستحقّ هیچ نیم من و آفتاب چرخ

Пас нест мустаҳаққи ато дар замонаи ҳеҷ

پس نیست مستحّق عطا در زمانه هیچ

Аз толеъаст ин ки ману офтоби чарх

از طالعست این که من و آفتاب چرخ

Машҳур оламему барӣни остонаи ҳеҷ

مشهور عالمیم و براین آستانه هیچ

Зонам ҳамеи диҳӣ ки туро дар хазона нест

زانم همی دهی که ترا در خزانه نیست

Яъне Каримро набӯд дар хазонаи ҳеҷ

یعنی کریم را نبود در خزانه هیچ

Лоиқ буд зи неъмати ту ҳар ки дараҷаон

لایق بود ز نعمت تو هر که درجهان

Андари миёни неъмат ва ман бар каронаи ҳеҷ

اندر میان نعمت و من بر کرانه هیچ

Бар мнҳҷи умеди ман аз ваъдаҳои ту

بر منهج امید من از وعده های تو

Домӣаст баси шигарф ва дар он доми донаи ҳеҷ

دامیست بس شگرف و در آن دام دانه هیچ

Дар рустаи қабули ту бозор ман қавӣаст

در رستۀ قبول تو بازار من قویست

Лекин чаҳ ҳосиласт чу ноРом ба хонаи ҳеҷ ?

لیکن چه حاصلست چو نارم به خانه هیچ؟

Шуд чун даҳони дилбари ман ваъдаҳои ту

شد چون دهان دلبر من وعده های تو

Сарчашмаи ҳаёт ва худ андари миёнаи ҳеҷ

سرچشمۀ حیات و خود اندر میانه هیچ