эй баланди ахтарӣ ки ҳиммати ту

ای بلند اختری که همت تو

Сари бҳФти осмони фурӯи норад

سر بهفت آسمان فرو نارد

Бози гири амл чу гули доман

باز گیر امل چو گل دامن

Абри калаки ту чун гавҳари борад

ابر کلک تو چون گوهر بارد

Бо ҳамаи прдлии худ хуршед

با همه پردلیّ خود خورشید

Бхдо ар хилофи ту ёрад

بخدا ار خلاف تو یارد

Кӯҳро ларза бирафтад знҳиб

کوه را لرزه برفتد زنهیب

Чун виқори ту пои бифишорад

چون وقار تو پای بفشارد

Қаҳри ту ҳамчуи ғамзаи хубон

قهر تو همچو غمزۀ خوبان

Хӯни бирезад ки мӯии нозорд

خون بریزد که موی نازارد

Дасти ноҳид бар равоқи фалак

دست ناهید بر رواق فلک

Ҷузи биёади ту ҷоми нгсорд

جز بیاد تو جام نگسارد

Пои хуршеди манозили чарх

پای خورشید منازل چرخ

Ҷузи бкоми ту гом нагузорад

جز بکام تو گام نگذارد

Срўрои хирмани санои бунаад

سرورا خرمن ثنا بنهد

Ҳарки ӯ тухми мардумии корд

هرکه او تخم مردمی کارد

Бар ту мрсў ?маккейаст ходим ро

بر تو مرسو مکیست خادم را

Каз ту онрои вазифаи ингорад

کز تو آنرا وظیفه انگارد

Шоириро агар диҳии дашном

شاعری را اگر دهی دشنام

Бар ту онрои вазифаи ингорад

بر تو آنرا وظیفه انگارد

Вар қафое хӯрд зи ту бмсл

ور قفایی خورد ز تو بمثل

Сари сол аз тамаъи қафои хорад

سر سال از طمع قفا خارد

Бар умеди вазоифи мардум

بر امید وظایف مردم

Шаб набошад ки рӯз нишморад

شب نباشد که روز نشمارد

Ҳамаи вақт салоат дорад гӯш

همه وقت صلات دارد گوش

Гӯши вақти слўаҳ кам дорад

گوش وقت صلوة کم دارد

Ҳаркиро ройу расм ин бошад

هرکه را رای و رسم این باشد

Бар ту марсум хеш нагузорад

بر تو مرسوم خویش نگذارد

Муддатӣ аз маҳали гузашти бкўӣ

مدّتی از محل گذشت بکوی

То карами ҳақи бандаи бгзорд

تا کرم حق بنده بگزارد