Маро дӯстӣ гуфт қонеъи шӯ , аиро

مرا دوستی گفت قانع شو، ایرا

Ки ҳамвора ғамгин буд марди томъ

که همواره غمگین بود مرد طامع

Қаноат накӯ бошад ореу лекин

قناعت نکو باشد آری و لیکن

Ҳам охири бчизии тавон буд қонеъ

هم آخر بچیزی توان بود قانع