Бо ман сари зулфаш ар парешоне кард

با من سر زلفش ار پریشانی کرد

Дӯшами лаб ӯ бабўса меҳмонӣ кард

دوشم لب او ببوسه مهمانی کرد

Лаб бар лаби ман ниҳод ва дар хоб шудам

لب بر لب من نهاد و در خواب شدم

Гуфтои ту шукри хоби чунин доне кард

گفتا تو شکر خواب چنین دانی کرد