Гар зонка турои ғами дилӣ рӯй намӯд

گر زانکه ترا غم دلی روی نمود

Баси танги дилят аз он набоист афзуд

بس تنگ دلیت از آن نبایست افزود

Бар буии дил сӯхта меомад ғам

بر بوی دل سوخته می آمد غم

Зон пеш ту омад ки дилаши пеши ту буд

زان پیش تو آمد که دلش پیش تو بود