Теғ ту гиёҳӣаст ки мардуми дуруд

تیغ تو گیاهیست که مردم درود

Вази захм забон бирав хатое наравад

وز زخم زبان برو خطایی نرود

Дар ранги басони барг ҳнӣ омад

در رنگ بسان برگ حنی آمد

Сабзасту баҳри ҷо ки расад лаъл шавад

سبزست و بهر جا که رسد لعل شود