Тарками сӯй омоҷгаҳ омад сармаст

ترکم سوی آماجگه آمد سرمست

Чун ғамзаи худ тиру камони андари даст

چون غمزۀ خود تیر و کمان اندر دست

Ҳар тир ки чун маниши зи худ даври андохт

هر تیر که چون منش ز خود دور انداخت

Нолон нолон бирафт ва дар хок нишаст

نالان نالان برفت و در خاک نشست