Бар ҳеҷ одамии аҷал ибқо наме кунад

بر هیچ آدمی اجل ابقا نمی کند

Султони марги ҳеҷ муҳобо наме кунад

سلطان مرگ هیچ محابا نمی کند

Омаст ҳукми мироҷл бар ҷаҳонён

عامست حکم میراجل بر جهانیان

Ин ҳукм бар ман ва ту бетонҳо наме кунад

این حکم بر من و تو بتنها نمی کند

Ғоратгар ҳаводис дар хонаи вуҷӯд

غارت گر حوادث در خانۀ وجود

Кин даври иқтизоӣ чунинҳо наме кунад

کاین دور اقتضای چنینها نمی کند

Як чашм захм нест ки ин ҳуққаи нигун

یک چشم زخم نیست که این حقّۀ نگون

Аз худ ҳазор шӯъбада пайдо наме кунад

از خود هزار شعبده پیدا نمی کند

Иқболҳои ногуҳу идбор дар қафо

اقبالهای ناگه و ادبار در قفا

Бас ғофиласт онкӣ тамошо наме кунад

بس غافلست آنکه تماشا نمی کند

Моро ҷузи инқиёд чаҳ рӯйаст чун қазо

ما را جز انقیاد چه رویست چون قضا

Тадбири мо бмшўрт мо наме кунад

تدبیر ما بمشورت ما نمی کند

Тӯфон фитна омад азин абри фитнаи бор

طوفان فتنه آمد ازین ابر فتنه بار

Ёрб чаҳ фитнаҳост ки гаштаст ошкор

یارب چه فتنه هاست که گشتست آشکار

Модари ғурури давлату ногуҳи зи гӯша ӣӣ

مادر غرور دولت و ناگه ز گوشه یی

Дасти замонаи зер ва зибр карда кору бор

دست زمانه زیر و زبر کرده کار و بار

Ҷуз ғдр нест қоидаи рӯзгору халқ

جز غدر نیست قاعدۀ روزگار و خلق

Яксар гирифтаанд ҳамаи ранги рӯзгор

یکسر گرفته اند همه رنگ روزگار

Он сар ҳаме баранд ки савгандашон бадваст

آن سر همی برند که سوگندشان بدوست

Ва онрои ҳамеи кашанд ки шан дод зинҳор

و آنرا همی کشند که شان داد زینهار

На шарми халқи ҳеҷ ва на тарс гирифт ҳақ

نه شرم خلق هیچ و نه ترس گرفت حق

На шаръро мҳобт ва на илмро виқор

نه شرع را مهابت و نه علم را وقار

Бо икдгри буқати хитобу итобашон

با یکدگر بوقت خطاب و عتابشان

Алои забон теғ набошад сҳни гузор

الّا زبان تیغ نباشد سحن گزار

Вази давр агар паём фиристанд сӯии ҳам

وز دور اگر پیام فرستند سوی هم

Пайғомашон буд ҳамаи пайкони обдор

پیغامشان بود همه پیکان آبدار

Ҳар кӯ кунад тасаввури ранҷу балои хеш

هر کو کند تصّور رنج و بلای خویش

Бошад биҷои худ ки набошад биҷои хеш

باشد بجای خود که نباشد بجای خویش

Ҳар коми дил ки чарх касеро диҳад бтбъ

هر کام دل که چرخ کسی را دهد بطبع

Оқили нхўондши биҷуз аз хунбҳоии хеш

عاقل نخواندش بجز از خونبهای خویش

Донои дарин мақомгараш дастрас буд

دانا درین مقام گرش دسترس بود

Андар шавад бкўии адами ҳам бпои хеш

اندر شود بکوی عدم هم بپای خویش

Бгзоштнди дайни худоро ва ҳар касе

بگذاشتند دین خدا را و هر کسی

Динии брأии хеши ниҳод аз барои хеш

دینی برأی خویش نهاد از برای خویش

Аз ҳирси гурусна шудаи ташнаи бхўни ҳам

از حرص گرسنه شده تشنه بخون هم

Ҳамчун касе ки сайр буд аз бақои хеш

همچون کسی که سیر بود از بقای خویش

Душвори эътимод тавон кард бар касе

دشوار اعتماد توان کرد بر کسی

Чун ин равад муомила бо муқтадои хеш

چون این رود معامله با مقتدای خویش

Ҳар кӯ чу рӯзгори раҳ ғдр ме равад

هر کو چو روزگار ره غدر می رود

Аз рӯзгор ҳам бастанд сазои хеш

از روزگار هم بستاند سزای خویش

Ёрону дӯстони ҳама дар ғам нишаста анд

یاران و دوستان همه در غم نشسته اند

Длхстгони бўъдаҳ марҳам нишаста анд

دلخستگان بوعدۀ مرهم نشسته اند

Муштии сияҳи гилӣм чу ахтар ба тираи шаб

مشتی سیه گلیم چو اختر به تیره شب

Дар интизори нир аъзам нишаста анд

در انتظار نیّر اعظم نشسته اند

Бархест олами караму лутф аз миён

برخاست عالم کرم و لطف از میان

Ва акнӯн бсўк ӯ ҳама олам нишаста анд

و اکنون بسوک او همه عالم نشسته اند

Дар тангнои хонаи дилҳо бмотмш

در تنگنای خانۀ دلها بماتمش

Андӯҳу ранҷу меҳнат бо ҳам нишаста анд

اندوه و رنج و محنت با هم نشسته اند

Дами дркшиди субҳи ҷаҳони гир ва дар ғамаш

دم درکشید صبح جهان گیر و در غمش

Ҳар ҷо ки бенгарӣ ду се ҳамдам нишаста анд

هر جا که بنگری دو سه همدم نشسته اند

Бар хушк монад киштии умеду аҳли фазл

بر خشک ماند کشتی امّید و اهل فضل

Дар хок аз оби дида чу шабнам нишаста анд

در خاک از آب دیده چو شبنم نشسته اند

Гуфтӣ ки фазлу донишу маънӣ куҷо шуданд ?

گفتی که فضل و دانش و معنی کجا شدند؟

Ҷӯад ва карам намонад ва бмотм нишаста анд

جود و کرم نماند و بماتم نشسته اند

Шатранҷи ҳодисот чу бо даст хӯн фитод

شطرنج حادثات چو با دست خون فتاد

Дар дасти фалаҷ таъбия бингар ки чун фитод

در دست فلج تعبیه بنگر که چون فتاد

Нури басари зсри қадар дар ҳиҷоб шуд

نور بصر زسّر قدر در حجاب شد

Бе илтифотеи бҳриФ забун фитод

بی التفاتیی بحریف زبون فتاد

Дасти аҷал қавӣ шуду лаъибӣ ғариб кард

دست اجل قوی شد و لعبی غریب کرد

Дар зарби шоҳи мотӣ аз вай бурун фитод

در ضرب شاه ماتی از وی برون فتاد

Дардоу ҳсрто ки бадасти сипоҳи марг

دردا و حسرتا که بدست سپاه مرگ

Чун дасти ҷӯади рояти дониш нигун фитод

چون دست جود رایت دانش نگون فتاد

Пажмурдаи гашти лолаи нӯъмони зи боди марг

پژمرده گشت لالۀ نعمان ز باد مرگ

Вази тахти бахтиёрӣ дар хок ва хӯн фитод

وز تخت بختیاری در خاک و خون فتاد

Бунёди фазли гашти бикборгии хароб

بنیاد فضل گشت بیکبارگی خراب

Кӣ сақфи пойдор буд чун сутун фитод ?

کی سقف پایدار بود چون ستون فتاد؟

Тадбир дар тасарруф тақдир оҷизаст

تدبیر در تصّرف تقدیر عاجزست

Кории бузург буд валикин кунун фитод

کاری بزرگ بود ولیکن کنون فتاد

Пайванди хўшдлии зи замона бурӣда шуд

پیوند خوشدلی ز زمانه بریده شد

Бар ҷону моли пардаи исмат дарида шуд

بر جان و مال پردۀ عصمت دریده شد

Ҳоле ки дар замир қарин қиёматаст

حالی که در ضمیر قرین قیامتست

Нагирифт дидаи ибрат ва он низ дида шуд

نگرفت دیده عبرت و آن نیز دیده شد

Шаби хуфта , рӯз менигарад дида бе Рахш

شب خفته، روز می نگرد دیده بی رخش

Пас ашк бар ҳақаст ки дар хӯн дида шуд

پس اشک بر حقست که در خون دیده شد

Шуд калаки сари бараҳнаи ғаривону абрўор

شد کلک سر برهنه غریوان و ابروار

Ҳаннонаи вори қомати минбар хамида шуд

حنّانه وار قامت منبر خمیده شد

Оўх ки зери санги ҷафоӣ фалак бимонад

آوخ که زیر سنگ جفای فلک بماند

Дастӣ ки аз барои ато офарӣда шуд

دستی که از برای عطا آفریده شد

Дардо ки даст бехирадон хўормоиаҳ кард

دردا که دست بی خردان خوارمایه کرد

Шахсе ки бар канори карам парварида шуд

شخصی که بر کنار کرم پروریده شد

Бар сар ҳаме занем чу дарёи кафи асФ

بر سر همی زنیم چو دریا کف اسف

Кзкони ҷӯади лаъли Бадахшон чакида шуд

کزکان جود لعل بدخشان چکیده شد

Нави боўаҳи дарахти шариъати биҷои бод

نو باوۀ درخت شریعت بجای باد

Нури ҷамолаш аз дили мо ғам задой бод

نور جمالش از دل ما غم زدای باد

Шаҳбоз миллатаст ва кунун чашм боз кард

شهباز ملّتست و کنون چشم باز کرد

Фарши хуҷастаи соя , чу пар эй бод

فرّش خجسته سایه، چو پرّ همای باد

Бар шохсори минбари тӯтӣ хуш навост

بر شاخسار منبر طوطیّ خوش نواست

Ҷонҳо фидои тӯтӣ шукр намой бод

جانها فدای طوطی شکّر نمای باد

Дар тангнои ваҳшати ин саъби воқеа

در تنگنای وحشت این صعب واقعه

Дилҳои бастаро сухани длгшои бод

دلهای بسته را سخن دلگشای باد

Длхстгони зарбати қаҳри замона ро

دلخستگان ضربت قهر زمانه را

Дидори хоҷаи марҳам ва роҳат физой бод

دیدار خواجه مرهم و راحت فزای باد

Сабрӣу раҳматӣ ки пару бол ғам кунад

صبری و رحمتی که پر و بال غم کند

Бар сокинони пардаи исмати сарои бод

بر ساکنان پردۀ عصمت سرای باد

Хираду бузургро ки биҷойанд ва ғоибанд

خرد و بزرگ را که بجایند و غایبند

То нафхи сувари ҳофизу Носири худои бод

تا نفخ صور حافظ و ناصر خدای باد