Рӯзи ҳангомаи шаҳи мо , сафи мижгони сипаҳаш

روز هنگامه شه ما، صف مژگان سپهش

Вони хами зулфи пар аз ҳалқа , каманду зирааш

وآن خم زلف پر از حلقه، کمند و زرهش

Тарки он чашми сиёҳи мижааш ҳоҷат нест

ترک آن چشم سیاه مژه اش حاجت نیست

Кори сад лашкар хунхор кунад як нигаҳаш

کار صد لشکر خونخوار کند یک نگهش

Он ки аз ноз наад пои такаббур бар хок

آن که از ناز نهد پای تکبر بر خاک

Ғофиласт он ки буд фарқи сарони хоки раҳаш

غافل است آن که بوّد فرق سران خاک رهش

Он ки аз дида ӯ дидаи мо гашти сифед ,

آن که از دیده او دیده ما گشت سفید،

Нур ҳар дида буд мардуми чашми сияҳаш

نور هر دیده بود مردم چشم سیهش

Ба қиёмат накунад майли биҳишту рухи ҳур

به قیامت نکند میل بهشت و رخ حور

Ҳар ки оғӯши нигорӣ буд оромгҳш

هر که آغوش نگاری بود آرامگهش

Ғайри тарсам бар афсари ҳунар хеш кунад

غیر ترسم بر افسر هنر خویش کند

Фурсати суҳбати ваии бори худоёи мудҳиш

فرصت صحبت وی بار خدایا مدهش