Оё буд ки рӯзӣ аз дӯстони бширӣ

آیا بُوَد که روزی از دوستان بشیری

Орад ба дӯстдорони пайғоми дилпазирӣ

آرد به دوستداران پیغام دلپذیری

эй буии ошноӣӣ аз кӯй кист коӣӣ

ای بوی آشنائی از کوی کیست کائی

Худ накҳати биҳиштӣ ё нФҳаҳи абирӣ

خود نکهت بهشتی یا نفحه عبیری

Оўх ки хонаи дил дар ишқи хубрӯён

آوخ که خانه دل در عشق خوبرویان

Чун кишварӣаст ковро вайрон кунад амӣрӣ

چون کشوری است کاو را ویران کند امیری

Доми бало чаҳ ҳоҷат дар роҳи мо ниҳодан

دام بلا چه حاجت در راه ما نهادن

Тории з зулф бигушогар май барии асирӣ

تاری ز زلف بگشا گر می‌بری اسیری

Мо худ пазира ҳастем то ҷони диҳеми лекин

ما خود پذیره هستیم تا جان دهیم لیکن

Ту худ зи баси такаббур аз мо наме пазирӣ

تو خود ز بس تکبّر از ما نمی‌پذیری

Гуфтӣ ки гирмти даст чун аўФтодӣ аз пой

گفتی که گیرمت دست چون اوفتادی از پای

Инак з по фитодам , даст аз чаҳ ам нагирӣ ?

اینک ز پا فتادم، دست از چه ام نگیری؟

Афсар навой ишқаш дар гӯши ҷон асар кард

افسر نوای عشقش در گوش جان اثر کرد

Зони бихўдонаҳ ҳар дам бар мекашад сафирӣ

زآن بیخودانه هر دم بر می‌کشد صفیری